Mafya dolu aşklar, tükenmek bilmeyen düşmanlar birde bazen hiç bir şekilde gerçeği yansıtmayan sadist ve psikopatlar. Artık saçma gelmeye başladıysa Bize Ait Sizin, Size Ait bir hikâye olup olmadığını öğrenmenin vakti geldi. *** Kız onu yanlızlığı olmayı isteyecek kadar seviyordu. Tüm kalbiyle ve her şeyiyle. Çocuk için ise kız zarif bir inci tanesiydi. Engin ve karışık okyanusunda bulduğunu, parıl parıl parıldayan güzel sevgilisi. Kız, sessizliği ile huzur verdi oğlana ama hiç yanlız hissetmedi oğlan çünkü kızın kokusu bile her şey değerindeydi onun için. Kokusu, teni, sözleri ve gözleri... Her şey bedelindeydi. Ceren ve Berk'in hikâyesi, onların enginliği. *** Onlar hep ıslanan taraf oldu. Bazen yağmurdan, bazen fiskiyeden akan sudan... En çokta onların bir cayır cayır yanmasını birde sırıl sıklam olmalarını sağlayan aşklarından. Hayat dediğimiz şu içinde her şeyi bulunduran kavramda bir birbirlerini bulup ' her şeyleri' olmuşlardı. Kız hayallerini anlattığı çocuğa onun ve kendisinin olduğunu öyküleri. Çocuk ise dinledi ve diledi gerçek olmasının hayali ile. Sena ve Mert'in hikayesi, onların kainatı. *** Uyuzlukta mastır yazdılar onlar kendi hikâyelerinde. Bazen kıskanılacak sözler geçti aralarından bazen ise onları yaralayan buz dağları. Bazen dev engeller çıktı karşılarına bazen kalp acıtan minik harflerden oluşan sözcükler. kız çocuğun tek bir kelimesi ile hayat bulup, ölecek kadar seviyordu. Çocuk ise kızın gözlerinde hayat buluyor, her göremediğini zaman nefessiz kalacak gibi oluyordu. Hayal ve Ulaş'ın hikâyesi, onların serüveni. *** Bunlar az mı geldi? Zaten daha bitmemişti, Kaan'ın bir türlü doymayan karnı, Deniz ve Nur'un gel git dolu aşkı, Kutay'ın bilinmeyen sır dolu geçmişi, Duru'nun hatıraları ve Eylül'ün aşk sandığı çocukluğu. İlginizi çektiyse Bize Ait Siz artık sizede aittir. - Destek

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

**Bazen birşeye sahip olduğumuzu sanırız. Ama yalnızca 'sanırız'** "Herşey yoluna girecek!" "..." "Herşeyi unutturacağım sana. Bütün yaşadığın o kötü zamanları" "..." "İnsanlar neleri unutuyor.. Sende bu yaşadıklarını unutacaksın!" "Unutmayacağımı ikimizde biliyoruz" "Unutmak zorundasın lanet olası! Unutacaksın!!!" ~Bu genç bir kızın direniş hikayesi değil, genç bir adamın yok oluş hikayesidir~

Yaşadığımız anların sonuçları, kaderin basamaklarıdır aslında. Bazı şeyler vardır; olacağını asla tahmin etmeyeceğiniz ve olduğunda da hoşlanmayacağınızdan emin olduğunuz şeyler... Hayat, bize inat yaparmış gibi bu şeylerle karşılaşmamızı sağladığında, önceden yaptığımız planların hatta varsayımların nasıl da boşuna olduğunu görürüz. Hayatı, planladığının çok dışında bir yola girdiğinde, ne yapacağını bilmiyordu Yağmur... Hiç beklemediği bir anda, çok önemli bir haber alınca ne yapacağını şaşırdı Efe... Ve zaman, her ikisi için de en doğrusuna karar verdi

Kurtarıcı Patronuydu o Güneşin. Tek kurtuluşu. Kucağında minik bir bebek ve Ayaz'ın harika teklifinden başka pek bir şeyi yoktu aslında. Ailesini ,Ceylin'in annesini kaybetmişti. Geriye o ve Ceylin kalmıştı. Birde ona eziyet eden bir aile. Üvey anneanne, üç üvey dayı, üvey teyze ve yatalak dede. Hem okuyup hem çalışıyordu Güneş. Adından çok farklı berbat ve karanlık bir hayatı vardı. **************************************************** Derin derin nefesler alıyordum çünkü şuan karşımdaki Ayaz'dan cidden tırsıyordum. Bir bardaydık ve Dolunay ile kutlama yapmaya gelmiştik. Yeni işimi ve Dolunay'ın annesinin hastalığı atlatmasını kutluyorduk. İyi ve eğlenceli geçen gecemiz Sinan Bey'in ve Ayaz'ın gelmesi ile berbat olmuştu. Dibimdeki duvara yumruk atılması ile yerimden sıçradım. Ayaz beni duvar ve kendi arasına sıkıştırmıştır ve gerçekten sinirli görünüyordu. " Beni dinle Güneş. Benimsin duydunmu sadece benim." ne diyordu Ayaz BENİMSİN Mİ? Saçma çok saçma kimsenin değilim ben.

"Sen annemin istediği gelinin tam zıttısın. Boyama tahtası bir yüzün, sarı olan boyalı saçların, beyaz bir tenin, çılgın ve kıpır kıpır bir kişiliğin var...Ha birde bakire değilsen tam da annemin istemediği gelin tipine uyacaksın. Bakire değilsin değil mi?"

Karnınızdaki bebeği sizden almak isteseler ne yapardınız? Mutsuzluktan ölen bir kadının kızı olsanız, mutluluğa inanır mıydınız? Hüma; evlenme fikrine karşı, ancak anne olma isteğiyle yanıp tutuşan genç bir kadındır. Tek çaresi sperm bankasına başvurarak hamile kalmaktır. Ne var ki aniden ortaya çıkan biyolojik baba bütün planlarını altüst eder. Kartal ve Hüma'nın henüz cenin olan bir bebek uğruna yaşadıklarını bir solukta okuyacaksınız. "Uçmayı birlikte öğrenen kuşlar için gökyüzünün sınırı yoktur." Müptela Yayınları farkıyla raflarda. (İlk 15 bölüm yayında.)

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...