"Hurma ağacı." "Efendim?" "İsminizin anlamı diyorum, hurma ağacı." "Ah, evet.Babannem koymuş. Bana bıraktığı en büyük miras benim için.İsmimi çok seviyorum.Ama ailem ve arkadaşlarım Buğlem ismimi kullanır.Lina'yı kullanan sadece babannemdi onu da kaybettim malesef." "Başınız sağolsun.Güzel bir miras bırakmış size.Benim artık çıkmam lazım.Allah'a emanet olun." Not: Bu, ilk hikayem, ilk deneyimim, ilk heyecanım. Dolayısıyla çok acemiyim. Başka platformlarda, hatta bir kağıda dahi bir hikaye yazmadım daha önce. O yüzden sabırla okumanızı tavsiye ediyorum.

Aşk ve fedakarlık. Aşk uğruna nelerden vazgeçilebilirdi ? Bir kaç yıl mı yoksa bir ömür mü? 5 genç kız ve 4 feda edilmiş hayat. Feda edilen neydi ve ne uğruna feda edildi? *** "Ben bir kez daha öp. Bana yaptıklarının hepsini bağışlıyorum. Katilimi seviyorum ben." (Uğultulu Tepeler) *Oy vermeyi lütfen unutmayın. Teşekkürler.*

Gönül kuşu uçmuşsa, kalemi titretmek düşer parmak uçlarına.

Her mevsimde ayrı diyarlara göçer Hüma kuşu. Hem mevsimde ayrı doğar Helena.

Ne cennete layık ruhum ne de cehennemde yanmaya cesaretim var. A'raf, keşkelerimin sığınağı, gönlümün yalnız odası... Sis bir kez işgal etti mi hayatınızı, nefesiniz gözlerinizden yaş diye akar...

Bir tırtıl var avucumun tam içinde. Geçtiğim dalgalar, yağmur olup aktı parmaklarımdan. Elimi kaldırdım masmavi gözyüzüne. Nefesim kesildi aniden. Benim tırtılım, kanatları rengarenk bir kelebek olmuştu. Ben de şaşkın bir kurbağa. Artık bir öpücükle ben de prense dönüşmeye hazırım...

Burası kanın kızıllığının her karışına bulaştığı, gökyüzünün kana bulandığı yerdi . Burası ölümün insana nefesinden daha yakın olduğu yerdi . Gazze'de doğmak; doğuştan direnişçi olmaktı . Küfre, açlığa, susuzluğa, ölüme ve en çok da suskunluğa direnmek bir tür alın yazısıydı.. Burası Gazze; toprağın kanla buluştuğu yer. Burası Gazze; uçurtmaya hasret çocukluğun, gökyüzünün kızıllığında kaybolduğu yer.

Hayaller dualara, sevdalar Allah(cc) emanet.. Biri vardı gönlümde, rabbimin gönlüme emanet ettiği.. Razıydı bir ömür sevmeye ve beklemeye ama yapamadım, beceremedim, hakkıyla sevemedim.. Her şey bir "KALBİN BİLİR" mesajı ile başladı.. O günden sonra tevekkülüm başladı ardından sabrım , şükrüm ... Zaman geçtikçe hayallerim artıyordu. Okuma hayallerim, işime olan sadakatim ve yaratılanı yaradandan ötürü sevgim artıkça artıyordu.. Ve bir gün geldiki; bütün hayallerimi toplayıp çöpe atmak zorunda kaldım.. Yusuf geldi: Züleyha'sını bekliyordu. Ben ona Züleyha olamazdım.. Her zaman olduğu gibi büyük konuştuğum yerden sınandım.. Başta çok karşı çıkmak istedim ama olmadı. Bizim nikahımız göklerde kıyılmış.. Elim,kolum,dilim ve gönlüm bağlanmıştı.. Sizin hiç evlendiğinizde söylediğiniz "evet" kelimesi boğanızda düğümlendi mi? Benim düğümlendi.. O an gönlüme kor ateşi koydular sanki yandıkça yanıyordum.. Oysa çok birşey istemezdim. Sadece "Ali'sine kavuşmuş Fatıma " olmak isterdim.. Miran; Kapanmayan avuç içim ve yüzümdeki tebessümümdü.. Rabbimin gönlüme düşürdüğü sevdayı rabbim için terk ettim.. Sonra zaman geçti Rıza-i ilahı için Yusuf için evlendim..Asıl imtihanlarım düğünümüzün olduğu gün başladı.. Sonrası mı? Buyrun hikayeme o zaman ... (Biraz imtihan dolu hikayem var haberiniz olsun)

"Bir kişinin ölümü trajedi, bir milyonunki istatistiktir."

Hare, anne ve babasının ölümünden sonra intikam arzusu içinde ki amcasının yanında kalmaktadır ve kendisine miras kalan mal varlığından dolayı öldürülmesi için verildiği yerde adım adım ölüme gittiğini düşünmektedir. Sonunda o an gelirde. Ölüme giderken -gözlerinin safir mavisi dışında- görmediği, tanımadığı bir cellada ölüm emri ile teslim edilir. Lakin düşündüğü gibi olmaz, kader döngüsüne devam eder ve böylece yolu bir başka yol ile kesişir. Hare bir şekilde başka bir zamanda ölmek için oradan kurtulur. Berzah, babasını öldüren adamdan intikam almak için mükemmel bir plan kurar, planını uygulamaya başkalarının canını yaksa dahi devam eder. Bu yoldan dönmemeye de oldukça kararlıdır. Lakin hesaba katmadığı bir şey vardır ki o da kardeşini kurtarmak için gittiği eski bir düşmanının evinde karşılaştığı kadına karşı tüm bildiğini tersyüz eden içinde beliren tuhaf duygudur. Ki o da aşktır. Berzah bu kadının bir şekilde hayatını kurtarır ama kader burada hayatına bir kördüğüm atar. Hare, ölüme giderken ölümün rengine Berzah'ın gözlerini gördüğünde karar verir. Öldüm sanır lakin ölmek için önce bir imtihana tabi tutulması ardından da bir lütfa layık olması gerekmektedir. . . . 2014