acımasız, vicdanını çok küçük yaşta kaybetmiş, korkusuz,sadits ve psikopat bir mafya düşünün. birde daha yeni genclik çağlarında 17 yaşında , saflığından bir gram bile kaybetmemiş , tertemiz bir kız düşünün. bu kızla bu oğlanın ya bir gün yolları kesişirse?? bu kızın en yakın arkadaşıyla bu oğlanin en yakın arkadaşıda olaya dahil olursa???? HİKAYEDE NE OLUCANI MERAK EDİYOSANIZ BUYRUN.. kesinlikle normal bir mafya hikayesi değildir.

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...

O normal bir kız çocuğu olarak büyümesede bir kız çocuğuydu. Hani şu , annesin yaptığı yemeklere özenip boş tencerede yemek yapıp ardından yine yemek varmış gibi yemek yiyen ya da babasına özenip oyuncak bebeklerine onun gibi davranan veya abisine özenip deftere yazı yazmak isteyip de yazamayan onun yerine karalayan. Hepimiz öyle büyümedik mi . En azından bir çoğumuz öyle büyümüştür dimi? Bu kızda öyle büyümüştü , evlerin zile basıp kaçmanın zevkini yaşamıştı , mahallenin en huysuz amcasının camına top atınca o korkuyla karışık heyanı tatmıştı, mahallenin tonton bakkalı olan tatlı amcadan cips kaçırmanın verdiği mutluluğu , yada mahallenin eski çagdan kalma kız wattsap grubu olan 60 yaş teyzelerle yaptığı dedikodu anındaki merak duygusunu bu kız hepsi yaşamıştı işte. Bu kızın hayatı kusursuzydu . O kızın hayatında 2+2=4. Fakat bu kız lisede tanıştığı arkadaşlarıyla hayatın matematiğinden çıkarak 2+2=5 olduğunu öğrenir ve arkadaşlarıyla beraber kendi denklemini kurarsa ne olur? Ya arkadaşlarıyla beraber billinmeyen denklemelerin içine sürüklernirse malum matematiğide pek iyi değil

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.