''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"İki küçük çocuk. İkisi de hoyrat, duygusal, kırılgan, yaralı. Bir o kadarda bu özelliklerini saklamaya çalışan, zayıf yanlarını kimseye göstermeyen, iki yetişkin. Biri, bir kadın tarafından gerçekten hiç sevilmemiş, şımarık, mavi gözlü bir dev. Diğeri ise çektiği acıları içine atıp gülümsemeye çalışan, hayat dolu, koca gözlü bir cadı." "Dev ve cadı mı? Biz prens ve prensesiz sanıyordum." "Prens ve prenses ucuz masalların kahramanlarıdır. ve o masallar genelde mutlu sonla biter." "Bizim mutlu bir sonumuz yok mu peki?" "Pek mutlu son isteyen tipler gibi durmuyorsunuz. Çünkü siz mutlu son için uğraşmıyorsunuz ki. Siz savaşıyorsunuz ve bir savaşın tek galibi olur." "Ya savaşın en kızıştığı anda birbirimize aşık olursak?" "Aşk, başlı başına mutsuzluk zaten Selin."

Hiç tanımadığı babasının işleri yüzünden hayatı tehlikede olan bir kız. Selin Yılmaz. Karşı tarafta hakkı olanı almak isteyen bir adam. Ali Mertoğlu. Kader onları bir şekilde birleştirdi. Hikayelerinin nasıl biteceği sadece onların elinde. Bu iyi ve kötünün hikayesi.

Psikopat bir adam, Güzeller güzeli bir kadın. Her zamanki sorunsalları aileleri. Selin, su gibi güzel kız. Ali gibi kaba, şımarık bir adamla evlendirilmeye zorunda tutuluyor! Selinin abisi, Aliye olan borcunu bu şekilde kapatmayı düşünüyor. Selinden nefret eden Ali, Kendini Aliye kaptıran Selin. . . Ali&Selin birbirlerini seveceklermi? ''Sen denizdin, Masmavi gülerdin...''

❝İlk öpücük dudaklarımdan nefesi çalmıştı, sonuncusu neden bizi ayırdı?❞ hantol fanfiction // @scpattz

..

Tüm Hakları Saklıdır. Biri Fransız, diğeri Türk. Peki onların hayatlarını birleştiren ne olacak? Yağız Laurent ve Doğa Öztürk. Bu hikayede, fazla tutkulu, heyecanlı, eğlenceli, komik, biraz da dramatik, fazlasıyla aşk dolu bir çifti okuyacaksınız.

Selin Yılmaz üniversiteden mezun olduğunda, hayatında çok büyük bir değişiklik yaratacak haberi babasından öğrenir. Yıllarca el bebek gül bebek büyümüş, ne istese elde etmiş olan bu genç kız; evinden uzakta bir kasabaya yerleşmek zorunda kalır. Alışık olmadığı hayata ayak uydurma çabaları sürdürürken, yolu Cemil ile kesişir. Gece güzelinin, o derin, 'mavi' sularda yüzmeyi öğrenmesi gerekmektedir.

..olduklarını hayal edelim.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''