Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.

Bir kelimeyi duyduğumda hiç bu kadar mutlu olabileceğim aklıma gelmemişti. Sevmek ve hayatım arasında kalıyordum. Çünkü eğer onu seçersem hayatımın sonsuza dek değişeceğine inanıyordum. Ama hayatıma geri dönersem o olmadan yapabileceğime inanmıyordum. Peki ya ne oluyor? Neden bu kadar farklı diğer insanlardan. Sırrı ne? Arkadaşlar hikayemde ilk üç bölümde normal bir kızın hayatı gibi görünsede dördüncü bölümde hafif bilimkurgu belirtileri baş gösteriyor. Yani kısacası bu bir bilimkurgu hikayesi genç kız DEĞİL!