ßazen acının en dibe vurduğu yerdesinizdir. Ne ileri ne geri tek bi adım atamazsınız. Tüm hayalleriniz, uğruna vazgeçtiğiniz her şey tek bi cümleyle yok olup gider ve kalakalırsınız. Çok ağlamak da fayda etmez çok içmek de. Ya sonsuza kadar uyumaktır isteğiniz ki buna en basit yolla ölüm denir, ya da hissizleşmek. İkisi de aynı şeydir nasıl olsa. O acı tekrar yakanıza yapışmıştır. Ve aynı filmi aynı acıyla, hayal kırıklığıyla ve ıslanmış gözlerle izlersiniz. Hayattır işte bu. Sadece tekerrürden ibarettir. Kessen kan akmaz denecek kadar acır canınız. Ve ağzınızdan tek bir cümle dökülemez artık. Çünkü bu sefer her şey bitmiştir.

Manevi ailesini kaybeden ve bundan dolayı manevi kardeşiyle arası açılan Berra Derin duyduğu hakaretlere, gördüğü dışlanmaya daha fazla dayanamayıp soluğu İstanbul'da alır. Kendine yeni bir yol çizmeye karar verirken hesapta olmadığı bir şey olur. Kaan Erdinç ile yolları kesişir. Kaan Erdinç'in geçmişi açığa çıkmasıyla beraber Berra kendini siyah beyaz dünyasında bulur. Bu dünyadan kendini uzaklaştırmak isterken Kaan'ın eli Berra'nın hep üstünde olur. ALINTI "Gideceksin dedim!" Dudağının arasından tısladı. Sinirli hali beni korkutuyordu. Fakat gitmemi istiyordu. Burasının benim için tehlikeli olduğunu söylüyordu. Beni mi düşünüyordu? Sanırım bu son soruyu bin defada tekrarlasam usanmayacaktım. Çünkü söz konusu bendim. "Benim hakkımda hiç bir şeye karar veremezsin anladın mı?" Yüzüne avazım çıktığı kadar bağırdım. İki ellerimle omzuna bastırdım. "Hiç bir yere gitmiyorum, bunu o taş kafana sok!" Kaan'ı omzundan iterek odadan koşar adımlarla çıktım. Arkamdan "Berra!" Diye kükredi. Asansörün kapısı açılınca '0' düğmesine bastım. Kapının hızlı kapanması için düğmeyi zorladım. Kapı yavaş yavaş kapanırken gözlerimi kapattım. Rahat bir nefes verip gözlerimi açtım. Asansör kapısının arasında el görünce çığlık attım. Tek eliyle asansörü durdurdu! "Sen manyaksın!" Yüz ifadesi beni çok ürkütüyordu. Üstüme doğru gelince kendimi kapana sıkışmış gibi hissettim. Hızlı bir hareketle herhangi bir asansör düğmesine bastı. Asansör ani bir çekimle durdu. Işıkların sönmesiyle gözlerimi kapattım. "Kes şunu!" Soğuk ve güçlü elini çenemde hissettim. Çenemi sıktığında acıyla inledim. Refleks olarak iki elimle, çenemi sıktığı elini tuttum. İtmeye çalışıyordum fakat gücüne karşı gelemiyordum. Ne yaptığını idrak etmeye çalışırken nefesini tenimde hissettim.

En güzel ve bir o kadar da kapak tumblr sözleri için - @evinpopiisii

eski sevgiline,arkadasına,whatsapp durumuna kapak söz mü arıyorsun? DOĞRU YERDESIN HÂLÂ KÜTÜPHANENE EKLEMEDIN MI??

[KİTAP OLDU] Bir masalın baş kahramanlarıydık biz. O, gargamel, ben şirine. O, siyah, ben beyaz. O, gece ben gündüz. O, ay, ben güneş. O, ateş, ben su. O vardı, bir de ben. Biz yoktu. Bu masalda mutlu son yoktu, pinokyonun yandığı, uyuyan güzelin asla uyanmadığı, pamuk prensesin o elmayla zehirlenip öldüğü bir masaldı bizim ki. Mutluluk bana haramdı, bana cehennemi vaat etmişti o. Cennet, bana yasaktı. Ben yasak elmayı yedikten sonra cennetten atıldım, ben kaybettim. "Senin olduğun yerde ben kül, benim olduğum yerde sen buhar olursun güzelim, uzak dur benden." •NOT: 7. Bölümden itibaren bölümler kaldırılmıştır. 25.09.2015

Her zaman ki gibi saat sabah beşe doğru kahvemi yapıp balkonda ki mavi sandalyeme oturuyorum. Elimde ki kahvemi dışarda ki dondurucu soğuğa meydan okurcasına sıkıca tutup bir süre sessizliği dinliyorum. Belki size garip geliyordur. Sabahın beşin de elinde kahvesiyle bu kız ne yapıyor diyorsunuzdur. Haklısınız da aslında... Sessizlikte sevdiğiniz bir müziği dinlemek gibi bağımlı ediyor insanı. Kendinizi dinliyorsunuz bir kere. Sağınızda solunuzda insan yok, araba sesi, bağırış çağırış sesi yok. Sadece siz varsınız tabi bir de dumanı tüten sade kahveniz. Gözlerimi kapatıp geceden kalan yağmur kokusunu içime çekiyorum ve kendime o can alıcı soruyu soruyorum: "Bu gün kendim için ne yaptım? "

-TANITIM- Bazen hayatta hiç ummadığın anda karşına bir şeyler çıkar. Ve sen istesende istemesende bu karşına çıkan olaylarda sürüklenmek zorunda kalırsın. Karşına ne çıkacağını bilmeden bırakırsın kendini yaşayıp görürsün ne olacağını. Bazen güzel olaylar olur bazende hiç aklına bile gelmeyecek kadar kötü olaylar olur. Aslında kendin için iyiyi seçmekte senin elindedir bazen. Ve ben ne yaşayacağımı bilmeden neyi seçeceğimi bilmeden sürüklenmeye devam ediyorum. Beni bu olaylara sürükleyende babamın taşınmamız gerektiğini söyleyerek hayalleri yıkmasıyla başladı... Arkadaşlar burada ilk defa hikaye yazıyorum ve yardım etmenizi istiyorum fikirlerini yorum olarak yada bana özelden yazabilirsiniz sizi seviyorum <3 <3 5 vote +5 yorum pliss

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.

Tumblr sözleri kitabının devamı okumayan varsa profilimden Ulaşabilir...

İnşallah size yardımcı olabilirim ;)