Kayra Karasoy: Lise 4'de küçük şeytan. Aslında 18 olması gerekirken 19 yaşında. Okula geç başlamış.Yaramazlığı yüzünden . Babasını trafik kazasında kaybetti. Annesi ve küçük kardeşiyle İzmir'den ayrılmak istedi. Hem babalarının anılarını hatırlayarak mahfolmasını istemedi. Samsun'a teyzelerinin yanına taşındılar. Onu orada yeni hayat bekliyor. En büyük korkusu aşık olmak. Niye diye sorarsanız. Aşık oldugundan güzel bir sonu olmaması korkusu ve anne babası gibi aşık olup genç yaşta aşık oldugu adamı kaybetme korkusu. Akın Polat: Mahallesinde çok saygı duyulan genç adam, ma hallede büyük küçük ona abi diye hitap eder. Kendisi 24 yaşında, Mimarlık Bölümünü bitirip bir şirkette çalışıyor. Aşkla bir sorunu yok olsada olur olmasada. Bir kaç sevgilisi oldu. Ve ayrıca deli dolu bir utanmaz kardeşi var. ##############

Basit bir hikayeden ibaret burada okuyacakların, aşk var mesela, vicdan var... Kötü çocuklar, saf kızlar yok. Adam gibi adamlar. Kadın gibi kadınlar var. Profesyonel değilim, bu yüzden oldukça fazla hata olduğunu söyleyebilirim. O hatalar için şimdiden af diliyor, okurken keyif almanı umuyorum.. BegenmeniZ dileği ile. hadi selametleeeeee ♡

'' Sen...senin annen nerede?'' diye heyecanla sordu.Çocuk daha ağzını açamadan arkasından tutulup çekildi. Barış kollarından alınan küçük kopyasını kimin aldığına bakınca dünyanın durduğunu hissetti. Elif... Karşısında hala ilk günkü kadar güzel ama artık anne olan Elif'i görünce feleği şaştı. Çocuğu kucağına hapsetmiş , kafası aşağıya eğik '' Af edersiniz oğlum sizi başkasıyla karıştırmış. Kusura bakmayın.'' dedi. Daha Barış cevap veremeden yoldan geçen taksiyi durdurdu. O arabaya binerken kucağındaki çocuk '' Baba!'' diye bağırıp ağlıyor , kollarını Barış'a uzatıyordu. Barış yaşadığı şoktan kurtulup bir iki adım atana kadar Elif arabaya binmişti. Ama kapı açıktı. Barış bağırdı. '' Elif'im! Buldum seni Elif'im , artık bırakmam!''

"Bu konuşmanın nereye gideceğini biliyor musun?" Öykü büyük bir yutkunmayla cevap verdi. Tamer kırık bir gülüş gönderdi kadına bütün kasları gergin ve hazırdı, onu istiyordu. "Bana nasıl güvenebiliyorsun, benim iyi biri olduğumu nereden biliyorsun tutkum" derken üzerine daha çok eğilmişti. Masanın köşesinde olan Öykü belini yay gibi gererek arkaya doğru yaslandı. "Be.. ben bilmiyorum sadece ben güveniyorum" diyerek kekelemeye başladı. Tamer onun tatlı dolgun dudaklarını tatmak istiyordu. Teni yumuşacık görünüyordu acaba bütün vücudu bu kadar yumuşak mıydı? Bu kadının yüzüne bakarken vücudunda kan ters yöne akıyordu, bu kadına karşı tek bir kasının oynamasını dahi istemezken, bedenindeki hareketlenmeyi bir kez daha duyumsadı. İki kolunu kadının yanların doğru uzatarak onu masaya sıkıştırdı. "Bir gün pişman olacaksın Öykü ve o zaman bu dediğimi unutma. Ben aziz değilim". "Hangimiz o kadar masumuz ki"

Bazı insanlar hayatlarını kendileri için yaşarlar bazıları ise sevdikleri için. Defne kesinlikle ikinci tip insanlardan, sevdikleri için yaşayanlardan yani. Özellikle Duru için... Ablasının vefatından sonra hem teyzelik hem annelik hatta bazen de babalık yaptığı küçük, tatlı yeğeni için...

Zıt kutuplu iki genç... Biri deli dolu Gerçek aşkı bulacağına inanan üniversite öğrencisi genç kızımız, Erva... Diğer yandan tam anlamıyla odunluk harikası, geçmişte yaşamış olduğu hayal kırıklığı ile kalbi buzlaşma noktasına gelmiş gencimiz, Yavuz... Bu iki karakter Sevdikleri uğruna anlaşmalı olarak evlenirlerse neler olur...

Kimsenin bilmediği bir uçurumdaydım. Kadınlar hayatta hep bir erkek tarafından sevilmek istemişti.O erkeğin kendine dürüst olmasını ve yalan söylememesini istemişti. Ben bunlara inanmazdım ,çünkü buna beni inandıracak ne bir erkek vardı, ne de birbirine aşkla bakan insanlar. Aslında aşk denilen birşeyde yoktu. İnsanlar farkında değildi ,aşk sevgi fazlalığıyla oluşan üç harfli bir kelimeydi. Bana sevgiyi yaşatacak bir erkek yoktu. Taki onun olana dek .Bir mafyaya bulaşmıştım. Her dakika sana seni öldürecekmiş ,yada senin kılına zarar gelmesini istemeyen bir adam .Ne olduğunu bende anlayamıyodum bu kadar karışıktı. Onu sevebilirmiydim . İnsanların canını yakmaya korkmayan,onlara acımayan adamı sevebilirmiydim. Ama sevsemde, sevmesemde onun olduğumu söyleyen bir adamla karşı karşıyaydım. *Silahımın ucundaki sıkamadığım tek kurşunsun güzelim*

Bir bataklıkta başlayan aşk ... Annesinin borcu yüzünden kaçırılan 17 yaşındaki Eylül'ün kötü yollara düşürülmesi.. Kısa bir eğlence için , bir kaçamak yapmak içindi Deniz'in oraya gidişi.. Bir hayat kadınının 'Hayatının kadını ' olacağını nereden bilebilirdi ki ? Eylül -Sen, hayaIini kurup, sonunda buIduğum o hayaIIerimdeki adam değiIsin. Sen karşıma çıkıp, bana aşkı hayaI ettiren iIk sevgilisin . Sevgiyi gösteren ,..Şefkati ,merhameti üzerimde hissettiren tek erkek .. Ama ben seni mutlu edemem ki ? Geçmişim ne seni ne beni rahat bırakır ... Deniz -MutIu oImak kimin umrunda, sen yanımda oI yeter. Kolaysa gelsin söksün içimdeki seni...

Geçmiş, bitmiş olmalıydı. Üzerinden ne kadar süre geçtiğinin çok da bir önemi yoktu.. sadece gelecekte yaşanacak günlere çelme takmaması gerekirdi. Bir ölüm, bir hayat vaat etti genç kıza. Bir ölüm, kırık dökük bir geçmişin kapısını araladı, Bir ölüm, bir insanı yaşattı. 'Her şey bitti!' denilen noktada başladı hikayesi. Genç kız yeniden bir umuda gebe kaldı. * 23/06/2015 tarihinde yayınlandı.