Bölümler geri gelmemek üzere yayımdan kaldırılmıştır. İlk yayımlama tarihi: 23.02.2014 ❝Tüm hakları saklıdır! Benden izinsiz alınamaz, satılamaz, çoğaltılamaz! Aksi halde yasal işlemler başlatılacaktır, bilginize.❞

.

Hayatında sıra dışı olan tek şey fotoğraf makineleriydi. Tüm eğlencesi, aksiyonu, macerası onlardan ibaretti. Yeni evinde de işlerin aynı olacağını düşünüyordu. Tâ ki komşunun oğlu ile tanışana kadar. Artık her şey tepetaklak bir haldeydi. Sıradan hayatına inat tüm korkularla yüzleşme zamanıydı. Başladığı bu tehlikeli yolculuğun sonu koca bir soru işareti iken aldığı kararlar oldukça netti. Ya korkup karanlığa hapsolacaktı ya da sonuna kadar savaşacak, kendi ışığını kendi yaratacaktı. O savaşmayı seçti. Sonunda ışığını bulmak umuduyla...

Senelerce aşık olduğum kişi şimdi üvey abim mi olacaktı? İmkansızdı bizimkisi. Defalarca imkansız olduğumuzu söylerdii.

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

Çoğu zaman karar vermek zorunda kalırız. Her ne kadar önemsiz gibi görünse de, hayatımızı şekillendirecek kararlar... Cansel de, küçük ama sanıldığı kadar önemsiz olmayan bir karar anıyla yüz yüzeydi. Zar zor ayarladığı iş görüşmesine giderken karşısına çıkan yaralı adam, ona yardım istermiş gibi bakıyordu. Cansel'in önünde iki seçenek vardı. Ya iş görüşmesini hiçe sayarak adamı hastaneye götürecekti, ya da adamı öylece bırakıp iş görüşmesine gidecek ve bu vicdan azabıyla yaşayacaktı. Nadiren ortaya çıkan iyilik melekleri yüzünü gösterip, kanatları ortaya çıktığında, bir süre daha tek besin kaynağının makarna olacağını kabullenerek adama yardım etmeyi seçti. Hayatını kurtardığı adam ise şirketinde onun için yer açmış, Cansel'in üst komşusu olan kardeşine onu iş görüşmesine getirmesini söylemişti bile. Verdiği bu küçük, önemsiz gibi görünen karar hayatını çoktan değiştirmişti...

ufaklik hemen in arabamdan'' -''hayir olmaz hemen arabayi sürmessen seni öldürürüm''dedi bir yandanda titreyen elleriyle silahi tutmaya çalişiyordu. -''Hiç sanmiyorum ''dedi göz kirparak taki polis camlarini tiklatana kadar ondan sonra hizla gaza yüklenmişti zaten... "sen bir hiçsin. ben ise yok olmuş gibiyim. ölüm hergün biraz daha yakin. Arafin arasinda kalmış gibiyim bir adimim ölümken diğer adimim yaşam. ama Üzgünüm sevgilim ben seni çoktan ölüme terkettim"... "sen benim karanlikta bulduğum elmasimsin. bu labirette bulduğum tek anahtarimsin." siyah ve beyaz değil bir elmas ve yok oluşun hikayesi

♠️Epsilon Yayınları ile raflarda yerini alacak. ♠️ /Tüm hakları Epsilon Yayınları'a devredilmiştir. İsim, konu çalıntısında yasal işlem başlatılacaktır. / Dudakları dudaklarıma değerken ikimizinde gözleri hafif aralıktı. Ben pes edip gözlerimi kapattığım zaman hayatımdaki en tehlikeli şeyi yaptım. Hissettim. Araladığım dudaklarımı ele geçirdi , ellerini yavaşça bedenime sararken beni daha çok kendine çekti. Etrafımızda sadece saatin 'tik tak' sesleri ve heyecandan atan kalbimin sesi vardı. Titreyen ellerini ve dudaklarını benden çekince hafif yaşlı olan gözlerini yavaşça açtı ve beni kavuran o kelimeleri söyledi... "Seni öyle seveceğim ki kadın; Kalbimde ki mührü sana bahşeden melekler bile kıskanacak... " // " Bir karanfil gibi solma sevgilim." ♣Yazılma Tarihi : 21 Mayıs 2015♣ ♣Bitiş Tarihi : 09 Ağustos 2015 ♣ Not: Evet kapağımız bu ❤️

Umut etmek; hepimizin yaptığı bu değil miydi? Önümüzdeki engelleri aşmak için destek aldığımız, düştüğümüzde tekrar kalkmamızı ve yürümeye devam etmemizi sağlayan o kutsal histi umut. Karanlıkta yolumuzu aydınlatan bir araç, pes etmek üzereyken yavaşça kulağımıza bir daha denememizi fısıldayan inanç dolu bir ses. Bir de aşk var tabii... Şayet biri bana gelip şu hayatta yaşanması gereken en önemli şey ne diye sorsaydı, ona iki kelime söylerdim: Âşık ol. Aşk, belki en zor ve en acı duyguydu fakat âşık insana acı bile çekici gelirdi; acı ondan geldikten sonra. Yüzünü de güldürse, kalbini de parçalasa severdin. Onu sevmeyi severdin. Sana verdiği heyecanı, mutluluğu, hatta hüznü severdin... Ve bir gün umut ile aşkın yolları kesişti. Umutlarına tutunarak yaşayan bir kızın kalbiyle birlikte umutları da paramparça oldu. Aşk yeri geldi onun umutlarını öldürdü, yeri geldi onu yeniden umutlarıyla beraber hayata döndürdü.