Ona sormaya korktuğum soruyu soracaktım. Yada sacma mı olurdu? "Sigarayı icince ne anlıyosun?" Dedim. Dayanamadım işte söyledim. Bana bakıp karşısına tekrar baktı. Sigarasından duman alıp dışarı üfledi. "Sigarayı icince. Senin yokluğunu unutuyorum. Sevmemem gerektiğini hatırlatıyor." Karşı ya bakan mavi gözlerimi kırdı."Sen olmayınca yokluğunu sigarayla kapatıyorum."diyi verdi... "Ozaman hep yanında olucam"dedim şaşkın ve bir okadar da anlamsız bakıyordu. Ona yaklaştım. "Nasıl olacak" deyince daha da çok yaklaştım. Onun boyuna gelmemle "böyle" diyip dudaklarına bir damla yapıştırdım..

Birbirini seven iki insanın önüne sürekli engel çıkması çok zordur ama onlar buna rağmen birbirlerinden asla vazgeçmediler...!

Son dakkada ölümden dönmek nasıl bi duygu olabilir ki...? Ölüm deliğinden beni kim kurtardı.? Asıl soru bu olsa gerek..