Şiir yalanın olmadığı tek yerdir. Bir kâğıt, bir kalem insanın tek dostudur. İnsan yazarken mutluluklarını, hüzünlerini ve en önemliside sırlarını paylaşır. İçini döker kağıda, tek tek kelimeler dökülür kaleminden. Herkes yazabilir. Lakin yazabilmek için sevmek gerekir. En güzel şiiri, en güzel hikâyeyi yazabilenler bu dünyada gerçekten sevmiş demektir. İşte bende severek yazıyorum. Belki beğenilmeye bilir yazdıklarım. Beğenilmemeside gayet doğaldır. Çünkü; ben sevdiğime çok uzak, ve onu çok özleyen bir şairim... Yağmuru Özleyen Şair' den...

Niye unutamadım ki sevgilim seni Neden geçemedin ki benden takılıp kaldın her solugumda .. her nefesimde adını fısıldar oldum.. Ben seni unutmaya yemin ederken,hatırlamak için her gün bu çabam niye AH! Sen ne zaman bu kadar ben oldun Ve ben SEN de kayboldum... Naz'ın yaşadıkları. . Okurken kendinizden bişeyler bulacaksınız.. Naz'ın içini döktüğü tek yer günlüğü coni yeri geldiğinde onunla hüzünlenip onunla güleceksiniz. . Çekişmelerle başlayan aşka kim mani olabilir ki..? İYİ OKUMALAR.