Sinirle arkamı dönüp "Ne istiyorsun!" dedim. O ise oldukça rahat ve umursamaz bir tavırla bana bir adım daha attı "Hiç bir şey. Sadece senle uğraşmayı çok seviyorum." dedi. Artık kendimi tutamadığımdan sinirimin hepsini ona tokat atarak çıkardım. Bakışlarında hem şaşkınlık hem de öfke vardı. Bakışları beni korkutuyordu ama önünde güçlü görünmeliydim. "Bende senin sinirli halini çok seviyorum." dedim ve yanından uzaklaştım.

Çocukluktan beri tanışan iki gencin aşk hikayesi. Birbirine yıldızların altında söz veren Nizam ve Ezgi yeni kazandıkları düşmanlarıyla nasıl başa çıkacak.

○●○ Duru, ailesinin işi sayesinde, gerçek aşkını bulacağı nereden aklına gelirdi? ○●○

"Kısaca sen benim hiç kabullenemediğim umudum oldun, Derin." ∞∞∞ Minnak notcuk: Hikayenin Wattpad'de yayınlanma tarihi 26 Haziran 2014'tür ve ikinci kitabın adı "The Protez" ona da profilimden ulaşabilirsiniz! Kocaman notcuk: Birlikte girdiğimiz şu yazarlık adımlarından birlikte çıkmak umuduyla, yazdığım en saçma yazıyı bile beğenen koca ayıma; @coolovatics 'e. ∞∞∞ ©Tüm hakları gözlüğümün tozunda saklıdır.

Rüya, 18 yaşında her sabah kabuslarla uyanan bir genç kız. Küçüklüğünden beri kendini iyi hissetmek için başvurduğu bir yöntem. Yöntem insanların güven veren varlıklar olmamasından,insanları tanımaya yönelikti. Zamanla değişen durum artık Rüya'nın sadece insanların kötü yönlerine odaklanmasını sağlıyordu. Kulağa masum ve çocuksu gelen durum önlemler alınmamasımdan saplantı haline gelir. Tam yeni bir başlangıç yapmaya hazırlanırken onu görür.Ve onu çözemez bu daha çok saplantı haline gelir. Onu çözmek için her şeyini dahi vereblilir. Peki onun Rüya'yı bu kadar çabalatması Rüya'nın alışkanlıklarından vazgeçmesini mi sağlar? yoksa daha çok isteğe mi bürünür? Bu saplantı Rüyayı nefrete mi itecek yoksa zamanla körelip aşka mı dönüşecek?

Oy verip düşüncelerinizi yazmayı unutmayın...

Sen benimsin, Tamam mı? Sus.Uzatma

Her zaman erkeklerle oynamış çıkıp ayrılmış bir kızın ve sevgilisi tarsfından aldatılmış kaslı yakışıklı genç çocuğun hikayesi Gerçek aşkı öğrenme vakitleri ;)

Sona yaklaştığını hissediyordu. Ama bu yaklaştığı ilk son değildi. Umudu tutunduğu tek daldı. Hayatı boyunca hep umudun sesini duymak için yaşadı. Kaybettiğini hissetti Canı yandı, sustu. Ağlamak istedi bağıra bağıra ağlamak istedi, yapmadı yapamadı yine sustu. Fakat öldü sustukça dahada derinlere gömüldü Duygularını daima sakladı siyaha çalan koyu kahverengi harelerinden hiçbir duygu okuyamadılar. Ruhunun rengini kimse bilmedi Herkes onu siyah sandı Ama o griydi. Ne fazlasıyla karanlık ne fazlasıyla aydınlıktı. O griydi. Kimse anlamadı öfkelendi adam kırıp döktü sonra sustu bir kez daha tüm seslere inat sessizliğini konuşturdu. Sessizliği bir yardım çığlığıydı ve herkes sağırdı. Sadece o duydu Korayı. Sadece ufaklık Ufaklık yaralı adamâ merhem olabilecek miydi? Kabuslarının ve geçmişin içinde boğulup nefes alamayan Tilkiye Ufaklık nasıl yardım edecekti? Umudun Sesini duyabilecekler miydi? Tüm umutsuzluklara inat umudun sesini duymak istiyor musunuz? Öyleyse gelin beraber dinleyelim duyacağımız çok şey var...

Ukala,ukala ve ukala onun hakkında tek bildiğim şey bu. Ukala