Düşmandan farksız iki ev arkadaşı. +30

Bebeğini her şeyden korumak için esaretine kapatmış bir adam.

Yaman ve Cihan, birbirine zarar vermekten vazgeçemeyen iki isimdi. Aralarındaki şey... ne nefret kadar basit, ne de aşk kadar masumdu. İkiside en büyük düşmanının bir gün en zayıf noktası olacağını hesap edememişti. Bu, ateşle barutun hikayesiydi ve ikisi de yanacağını bile bile yaklaşmaya devam etti.

Birbirlerine asla doymayan Komutan ve askeri. Ruhları alev almışken, bedenleri neden yanmasın? Eşcinsel 🏳️🌈 17.01.21

Şimdilik böyle kalsın, editlerim <3

Onu ilk gördüğünde zaten tanıyordu. (Sultan-ı Yegahla bağlantılıdır. Bu hikayeden önce onu okumanız tavsiye edilir.)

hayattaki ikinci şanslar üzerine...

Bir sokak diğerine, öbür sokak bir başkasına açıla açıla büyütüyordu yolları. Bana varacak sokağın, daha kaç kaldırımında dolanacaksın?

"Ruhumun beş odası bulunur. İlk üç oda da ömrümü geçiririm, dördüncü oda ise arada bir uğradığım bir yerdir. Beşinci odayı 6 Şubat 1972 tarihinden beri açmadım." diyordu Erdal karşısındaki bembeyaz mermere.