sedanur1261
Hep bir adımı bekledik ,Hep bir umut bir heves bekledik, hep küçük yüreklerimize sığdırdık şehirler dolusu acıları.Hep yanımızda olmasını istediğimiz insanlar en uzağımızda kaldı.hep sakladık hislerimizi.hep onu gördüğümüzde sustuk hem de kusursuz bir sesizlikle, gözlerimizle anlatmaya çalıştık duygularımızı.peki küçük bir tesadüf geçmişin tozlu raflarını aralamaya değer mi?tekrar boğazımızın düğümlenmesine değer mi? İsterseniz buna siz karar verin.