Her zamankinden çok farklıydık.Verdiğimiz kararların yanı sıra biz ne hissediyorduk. Doğru mu yapıyorduk?Yoksa yanlış mı?Aşık mı olmuştuk?Hayır!Aşık olmak aptalcaydı.Saçma sapan kararlar ve bir tabak dolu dert.Peki neydik biz?Herkes gibi sıradan insanlar mı?Belkide aşık olmayı beceremeyen 2 tane artığız.Yalan yanlış işler yapıp elimize yüzümüze bulaştıran artığız biz.Dünyada eşi benzeri olmayan insanlarızdır belkide...

Toprağın yağmuru sevmesi gibi sev beni . Başkasıyla görünce çene kaslarım istemsiz olarak kasılıyor , tuvalete gidip duvarları yumrukluyorum . Kokunu bir kez çektim ya içime , saçların burnumda olmadan nefes alamıyorum . Gözlerine bakınca içim titriyor , birlikte sigara içiyoruz ya ? Üstüne kül dökülünce ellerimle silkeliyorum üstünü , adeta çocuğummussun gibi . Hani yaptığım bütün sebeklikler var ya , hepsi sen gül diye . Haklısın seni sevmiyorum bu başka bir şey .