Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]

*fragment książki* Przygwoździł mnie do ściany, trzymając moje nadgarstki w górze jedną ręką. - Puść mnie! Co ci odwala?! - wrzasnęłam na chłopaka po czym próbowałam mu sie wyrwać. Przez przypadek otarłam swoim kroczem o jego i usłyszałam jak wciąga głośno powietrze. Spojrzałam w jego granatowe oczy i zobaczyłam w nich podniecenie. Wolną ręką przejechał po moim ciele zatrzymując sie na biodrze,po czym docisnął swoje nabrzmiałe krocze do mojego. - Krzycz skarbie,niedługo będziesz krzyczeć pode mną - przygryzł płatek mojego ucha - pamiętaj, zły chłopiec jest najlepszym kochankiem...