Kalbim... ONU CALABILECEK BIR ERKEK VAR MIYDI ?

İnsandan ayrı bir tür... Yemek yiyorlar, uyuyorlar, ölüyorlar... İnsanlarla neredeyse aynılar. Sadece insanlardan biraz daha üstünler. Kendilerine ait yetenekleri ve güçleri onları insanlardan ayrı kılıyor. Vampirler, kurt adamlar gibi artık sıkıcı gelen varlıkları unutun! Çünkü Lupinuslar sizi bu bayatlamış konudan alıp bambaşka bir aleme sürükleyecek!

Başından beri hiç olmaması gereken bir aşk. Platonik değil işte, olmaması gereken. Ama bazen olur ve bunu engellemek için bir şey yapmak yerine dahada batırırsın. Pekala batırdığım bir aşktı bu, kimsenin bilmemesi gereken ve benimse düşünmekten kendimi hırpaladığım bir aşktı. Bir yılbaşı partisinde bazı şeyler değişti. Bu güne kadar aşkı hep kalple sembolize ettiler fakat bilmediler ki, her kalp bir gün duracaktı. Seni istiyorum, Kev.

okurken tutkuyla bağlanicağiniz bir kitap olmasi için dua ediyorum herkes çok beğendi umarım sizde beyenirsiniz iyi eğlenceler ~ arkadaşlar beyenirsiniz devamı kesinlikle sizi bekliyor. Goodbay°¤ Gecenin karanlığında çalıların arasından gelen uğultular adımlarımı ürkekleştiriyor ve kalbimin ağzımda atmasına neden oluyordu. Burada ne işim var hiç bir fikrim yoktu ve tam o sırada arkamda birinin olduğunu fark ettim evet tam arkamdaydı ! (nefesimi tuttum ve geriye dönüp baktım) kimse yoktu... yolum a devam ettim, gecenin karanlık soğuğu yüzüme vuruyordu coldwalter'in ıssız oranında yapayalnızdım. Daha fazla yüricek halim kalmamıştı, dizlerimi hissetmiyordum ayaklarim beni paralel olarak yere çekiyordu, yere düştüm ! Tam o sırada çalıların arasindan banada doğru gelen bir gölge gördüm, çok yorgundum, kolumu kıpırdatıcak halim yoktu nefes alamıyorum. Gölge gittikçe kısalıyor ve bana doğru yaklaşıyodu... yerden kalkmak için çabaladım ama olmadı Uzun boylu siyah saçlı siyah tişörtlü biri bana doğru yaklaştı, gözleri gece kadar siyah yüzü güneş kadar saf ve temizdi ... beni kucağına aldı ve adın ne diye sordu? ... ben, -Nil diye fısıldadım -Nil... yazan: Şule Eraltay▪