İki çocuk ruhlu genç. Aşktan anlamadıkları kesin. Hayat onlara öyle bir oyun oynuyorki...

Yetimhanede acılara büyümüş yaralı bir çocuk. Annesini kaybetmiş,bütün hayatını babasına adamış bir kız.Acaba karşılarındaki engellere rağmen daima birlikte olacaklar mı? -Uyan Arya, uyan! -Off! Yine mi sen?! Beni nasıl aşkımdan ayırırsın?! -Kim lan senin aşkın? -Uykumdan bahsediyorum, gerizekalı! -Haa...

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Bir zamanlar çocukken aklınızda, kalbinizde birisi oldumu?Hani şakalaşıpta bir-birinizi kızdırdığınız birisi.Sonra onu bir daha göremiyorsunuz,duyamıyorsunuz.Sizi kızdırınca saçını çekiştirip onunla oyun oynayamıyısunuz.Aklınızda,gönlünüzde çocukluğunuzden beri unatamayacağınız ama artık göremeyeceğinizi kabul etmiş birisi varmı?Hani çocukluğunuz dönüp dolaşıp ona geliyor.Ama siz onu kaybettidiniz.Ama bu kitap size Onunla karşılaşa bilmeniz,hayatta kalıp mücadile etmeniz için umut verecek.Nedenmi?Çünki her şey tesadüfdür.Bu hikayede Hayalle Edis hep bir-birlerini aradı ama bir-birlerini bulacakları akıllarının ucundan bile geçmedi.Her şey tesadüfen oldu.Bence sizde mucizelere inanın.Ben inanıyorum.Hayatta her şey ola bilir.

Neden,neden benden zayıf birine bu kadar ihtiyacım var?Neden o farklı ki?Niye yaralarıma melhem oluyor ki?Niye onun için iyi biri oluyorum,niye?