1# W Science fiction (wiele razy w przeszłości) #StopPlagiatom Jest to historia nastoletniej Marleny, która postanawia uciec z psychiatryka, w którym znalazła się przez problemy z organizacją OPTiM. W międzyczasie poznaje nowych przyjaciół i odkrywa mroczną przeszłość placówki. W pewnym momencie zdaje sobie sprawę, że nigdy nie chodziło tylko o ucieczkę. Jest coś o wiele gorszego. Istoty owiane piekielną tajemnicą oraz złowrogi naukowiec, który pragnie jej śmieci to tylko początek tego, co jeszcze ją spotka. Ile sekretów skrywa organizacja? Jakie demony czają się w mroku, czekając, aż słońce zajdzie za horyzontem? Czy Marlenie uda się rozwikłać tajemnicę szpitala oraz uratować siebie i przyjaciół? ,,Kim do cholery jest OPTiM?" Przeczytaj, a wszystkiego się dowiesz. Pierwsze rozdziały mogą nie być napisane perfekcyjnie. No i nie są. Mam jednak nadzieję, że każdy kolejny napisałam chociaż trochę lepiej. Uczę się całe życie c:

Świat po Wielkiej Wojnie zaczyna się odbudowywać. Rząd Federacji czuwa nad porządkiem przy pomocy tajnej Agencji. Jej żołnierze to armia przywróconych do życia samobójców, maszyn, które nic nie pamiętają i są posłuszne rozkazom Dowódców. Pewnego dnia ktoś się buntuje. "- Skaczesz? - Nie wiem skąd pojawił się głos, tak jak i jego właściciel. Zaskoczył mnie. Złapałam się mocniej barierki na wypadek, gdyby chciał mnie stąd ściągnąć. - Nie musisz na to patrzeć i nie próbuj mnie powstrzymywać - rzuciłam cicho odwracając głowę. Dostrzegłam tylko jego oczy, złote obwódki rozjaśniały ciemność nocy. Przelewały się, skrzyły, żyły nienaturalnym życiem. - Nie zamierzam - odparł. Poczułam tylko jego dłoń na plecach. - Zamierzam ci pomóc - i silne pchnięcie strąciło mnie wprost w otchłań czarnej rzeki." Zdjęcie do okładki ze strony tapetus.pl Praca bierze udział w konkursie literackim "Splątane nici" organizowanym przez @adriananitaniteczka

Dwa lata po wybuchu epidemii. Około 80% populacji całego świata nie żyje czy raczej zostało zainfekowane, lecz mała grupa zdrowych ludzi wciąż próbuje walczyć o przetrwanie. Są niczym żywa kropla w morzu martwych zombie. Pomimo tego, wciąż się nie poddają, nie chcą się poddać....cóż, przynajmniej ona nie chce... †

Wyobraź sobie, że budzisz się w białym pokoju i nie masz żadnych wspomnień. Nie wiesz jak się nazywasz a ni jak wyglądasz