UWAGA. Książka powstała w celach humorystycznych. Nie bierzcie tego na poważnie. Zastanawialiście się kiedyś, skąd na Wattpadzie biorą się Mary Sue? Witajcie w Akademii Perfekcji, do której trafia Allie Parker, jedna z ocalałych po WWW, Wielkiej Wojnie Wattpadowej, podczas której normalne postacie walc zyły z Mery Sójkami. Niestety, porywają ją złe Marysie i umieszczają w tajemnniczej kwaterze. Jaki jest plan Wielkiej Ałtoreczki i czy Allie uda się uciec? Co, jeżeli świat zaakceptuje pomysły Rady Ałtoreczek? Dowiecie się, czytając tę książkę. Notowania #48 w Humor (23.09.2016) #31 w Humor (11.10.2016) #20 w Humor (12.10.2016) (JAKIM CUDEM?! DZIĘKUJĘ ) #10 w Humor (25.10.2016) TO DOPIERO MA CZTERY ROZDZIAŁY, JAK!? Dziękuję <3 #4 w Humor (7.11.2016 r.) Nie wiem, co powiedzieć. Serio. #1 w Humor (8.11.2016) CO SIĘ DZIEJE

Opowieść o dziewczynie, żyjącej w czasach II wojny światowej, a konkretnie Powstania Warszawskiego. Bohaterkę poznajemy 1 sierpnia 1944 roku. Na niebie tego dnia jest pełno chmur, a miejscami pada deszcz, lecz mimo to Warszawiacy pełni nadzieji wychodzą z domów, aby walczyć. Jak potoczą się losy głównej postaci? Czy przeżyje do końca powstania? A może przepłaci życiem w walce za ojczyznę? Jeśli chcesz się dowiedzieć, zapraszam do czytania! ~~~~ Od autorki!~~~~ Opowieść jest pewnego rodzaju ff - akcja nie działa się na prawdę (chociaż może kto wie? xd), ale starałam się tu umieścić dużo rzeczy autentycznych. Inspiracją do napisania tej książki była wizyta w "Muzeum Powstania Warszawskiego" w Warszawie, które serdecznie polecam! <3 Historia tamtych ludzi jest niesamowita i warta uwagi, więc jeśli macie w rodzinie dziadków, pradziadków, babcie, czy prababcie, którzy brali udział w tym powstaniu to warto ich o to wypytać. Niestety Powstańców jest co raz mniej, więc postarajcie się aby informacje o nich pozostały, bo nie długo pozostanie nam tylko pamięć o Powstańcach.

Było ciemno, gdy Feliks po raz kolejny obudził się z krzykiem. Usiadł, rozglądnął się. Jego wzrok niemal natychmiast padł na telefon komórkowy, niedbale rzucony przed snem na szafkę nocną. Blondyn przeczesał palcami jasne włosy, przetarł oczy, uspokoił oddech i sięgnął po urządzenie. Światełko migało rytmicznie, informując go wiadomości i przypominając o smutnym obowiązku. Polska szybko uświadomił sobie, że palce drżących rąk z trudem trafiają na małe ikonki literek. Cięgle się przez to mylił, przeklinając pod nosem, a czas pisania króciutkiej wiadomości znacznie się wydłużał. "Przyjadę." Przez sporą chwilę po prostu wpatrywał się tępo w ekran. W końcu zadecydował i kliknął wyślij. "Przyjadę." Nie jestem właścicielką Hetalii. Okładka, choć szkaradna, należy do mnie^^.