Yalnızlık iyice bedenimi sarmışti sanki benim mutlu olmamı istemiyordu hayat. 4 duvar arasına sıkışmış çaresiz bir varlıktır başka hiçbir şey değilim ya da ben öyle zannediyordum meğerse her şey Yeni basliyormus benim için. Ben buz gibi soğuk bir oda da yalnızlığımla bogusurken birden kapı çaldı. Kalkıp bakma gereği bile duymadım ama ısrarlı bir şekilde çalınan açtım ve karşımda tanımadığım orta yaşlarda uzun boylu bir adam duruyordu