Hogwarts!AU Lee Jeno i Na Jaemin zdecydowanie nie wpasowują się w definicję "dobranego duetu". W zasadzie nie potrafią wytrzymać w swojej obecności dłużej niż kilku minut i każdy w Hogwarcie zdążył się już o tym przekonać, mniej lub bardziej boleśnie. Jednakże pewnego dnia ulega to drastycznej zmianie, która bynajmniej nie następuje z ich własnej woli. Jaemin zaczyna niespodziewanie kleić się do swojego śmiertelnego wroga, a Jeno ma nieodparte wrażenie, iż Park Jisung i Lee Donghyuck mogą mieć z tym coś wspólnego. Uczucia mienią się jak w kalejdoskopie, miłosne eliksiry idą w ruch, a Chenle z każdą chwilą zyskuje w kieszeni coraz więcej galeonów. W magicznym świecie wszystko może się wydarzyć.

Trzecia część losów Baekhyuna i Chanyeola, warunkująca to, na jakie zakończenie zasługuje ich burzliwa historia.

,,- Ej, Baekhyun - odezwał się Chanyeol, po czym głośno ziewnął i popatrzył na swojego męża, który jakby od niechcenia wpychał sobie popcorn do ust. - Nie kochamy się już. To co, może rozwód? - Okej - mężczyzna wzruszył ramionami i na ułamek sekundy popatrzył na drugiego tylko po to, aby po chwili znów wepchnąć sobie prażoną kukurydzę do buzi i oglądać mecz dalej.''

Chanyeol nie był tylko szalony. Był psychopatą, który nie potrafił czuć, lecz zdecydowanie wiedział, jak wykorzystywać niewinnych chłopców, by wykonywali jego wszystkie chore rozkazy.

❝- Chanyeollie, jakie jest twoje największe marzenie? - Chciałbym zostać sławnym gitarzystą.❞ Paring główny: ChanBaek (Chanyeol + Baekhyun) Paringi poboczne: HunHan ( Sehun + Luhan) SuLay ( Suho + Lay) Chanyeol + Seulgi Gatunek: szkolne, romans, dramat, smut Ostrzeżenia: przekleństwa, przemoc

Zbiór shotów, których uniwersum osadzone są w kultowych bajkach. Świąteczny klimat, pierwsze miłości, rozterki, huśtawka emocjonalna, a to wszystko dokładnie w tym miejscu! Przekonaj się sam, czytając nasze opowieści i odliczaj z nami do Bożego Narodzenia! *Wszystkie historie pisane przez różne autorki*

jongdae zgubił klucze do dormu exo. jakie będą tego konsekwencje, a przede wszystkim, kto je odnajdzie?

każda myśl, jak pociąg, ma swój własny tor. czasem jednak jej właściciel gubi odpowiednie tory we mgle czy deszczu.

Zapada zmierzch. To pora, o której zaczynam kolejny występ. Wychodzę na scenę, śpiewam; widzę ludzi, którzy nie odrywają ode mnie wzroku. Widzę mężczyznę. W czwartym rzędzie, ubrany w czarną koszulę i eleganckie spodnie. Jego wzrok spotyka się z moim. Kolejnego wieczoru znów się pojawia. Widzę go każdej nocy, zawsze w czarnej koszuli, skupionego tylko na mnie. W końcu udaje nam się porozmawiać.