Aşkın iki başrolü vardır. gerisi sadece figüran dır. Bu aşk filminde de kimin başrol olacağına kader karar vericek. ama kader öyle acimasizdir ki başrol diye gösterdiğini sonunda konuk oyuncu diye filmden atabilir. yani kimin konuk oyuncu kimin başrol kimin de figüran olduğu kaderin insafina kalmış birşeydir. peki selin başrol mu yoksa zamanı gelince filmden atılacak bi konuk oyuncu mu? daha önemlisi onların sonu mutlu mu yoksa hazin bir son olacak? alselciler alsel in yaşadığı zorlukları görmek istiyorsanız hikayemi okumayı unutmayın. ....

Babasını yaptığının bedelini ona ödetecektim.Babasının anneme yaptığıklarını bende ona yapacaktım.Belki babası kadar şerefsiz ve pisliğin teki değildim ama olacaktım intikamımı aldıktan sonra Babası gibi olucaktım. Belki o ölmeyecekti ama sürünecekti.Onun bir şansı olacaktı en azından.Annem gibi olmayacaktı. Herşeyi planlamıştı onu nasıl ve nerede tuzağa düşüreceğini gayet iyi biliyordu Ali. Selinse herşeyden habersizdi belkide içten gülebileceği son gün bugündü ama o hiçbirşey bilmiyordu.Öylesine saf ve güzeldi ki masallardan geldiğini söylerdi hep kız kardeşi Nazlı. Selin Babasının yaptığı şeyi dahi bilmezken kurbanı olacaktı bu oyunun.

(Güneşin Kızları - AlSel fan fiction) Bir incir iki gencin hayatını ne kadar değiştirebilir?

şiir sokakta sözler

Sana demlenen şiirler var

Ben Selin bütün üniversiteye başlayacağım. 19 yaşındayım neyse hemen hazırlanıp okula gitmtm lazım üzerime siyah kareli gömlek altıma kotumu ve siyah ayakkabılarımı giyindim. Okula geldim sarı saçlı mavi gözlü bir çocuk vardı acaba bu ali olabilirmiydi? Heralde o değildi en son onu 9 yaşında görmüştüm. Ben: Aliiii diye bağırdım bana bakıp koşarak yanıma geldi. Ali: Selin senmisin ? Ben: Ali beni unutmamışsın Ali: Seni unutmak elde değil tam 10 Yıl geçtı ben kafamı her yastığa koyduğumda seni düşündüm Ben: Bende her akşam senin tatlığını düşündüm. Aliye sarıldım Ali: Seni çok özledim koca gözlü kız Ben: Bende seni mavişşş......

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------