Milat, tarih hesaplamalarında İsa'nın doğduğu gün olarak kabul edilir. Onun miladı ise bir doğumu değil, ölümü simgeliyordu. Babasının intiharının ardından derin bir yas içinde olan Kayra ve ağabeyi, yeni bir mahalleye taşınarak hayata sıfırdan başlar. Ancak unuttukları bir şey vardır, geçmişin kirli elleri yakalarını asla bırakmayacaktır. Yeni bir mahallede ayları deviren Kayra, cenazesine bile gidemediği babasının mezarını ziyaret eder. Ziyareti sonrasında tesadüfen karşılaştığı adamın hayatını değiştireceğinden bihaberdir. #dram 7. | 1.5.21 #genel kurgu 14. | 24.03.20

3 yıl önce âşık olduğum adamın bir anda hayatımın ortasına düşmesini mucize olarak adlandırdım, yanıldım. Uğruna sayısız cümleler kurduğum adamın büyük bir yalandan ibaret olduğunu gördüm, yıkıldım. Şefkatinin ruhumdan sızıp kalbime mürekkep gibi damlasını sevgi sandım, mahvoldum. İhaneti mucize, şefkati sevgi, cellâdımı cümleler sandım. İşte ben o zaman bir sandalyenin tepesine çıkıp, parmak uçlarımın üzerinde durdum. Urganımı boynumda, celladımı yanımda, aşkımı karşımda buldum. O okyanus mavisi gözlerde bir kez daha boğuldum. [Okyanus ve Bataklığın hikâyesi] *** Not: Acının Büyüttüğü Kadın isimli ilk hikâyedir. 12.02.2016

'Abla deme, lazım olur.' ~ Manolyalar öylesine hassas ve nazlıdır ki, koklamak için burnunuzu değdirdiğiniz yerden solmaya başlar. İşte bundan sebep, 'Koklamaya kıyamamam' diye adına şarkılar yazılmıştır... Bizim hikayemizde Manolya yok, onun gitmesinin ardından kendine yeniden bir hayat kuran, oğlu Ömer var. İngiltere Kraliçesi olacak bir kızken, en yakın arkadaşlarından Hande'nin başının etini yemesi sonrası cadılıkta master yapan Pelin var. İstanbul'dan Urfa'ya uzanan bir yol.. Geçmişin tozlu sayfaları... Etrafta, manolya kokuları... 🌸🌸 O'na İyi Bak'ın Pelin ve Ömer'in hikayesi sizlerle ✨ Dram #1 - 20.05 2020

"Doğumunu kutladığın bebeğin annesi benim ve bebeğimi istiyorum . " Hazar sinirli bir gülüşle kadına baktı. "Acınızı anlıyorum ama o benim oğlum hanım efendi. DNA testiyle de onaylandı. Şimdi evimden gitmenizi istiyorum "

Bir kadın yağmurlu bir akşam saat 21:12 ağlıyordu. Kaybettiği yıllara, kaybolan hayallerine, sevdiği insanlara ve nicesine. Bir kadın elinde kahveyle hıçlırıklarını akıtıyordu soğuk kahve bardağına. İçli içli çekerken nefesini eski sevdalarına ağlıyordu. Gözyaşları kurumuş, bedeni ağırlaşmış ve en önemlisi de kendi içinde benliğini kaybetmişti. Bir kadın saat 21:12 yalnızlığıyla birlikte boş bir sokakta yürüyordu. Ona eşlik eden yağmurla birlikte dolanıyordu bir çare. O kadının yüreğini uzaktan bile görebiliyordu arkasında ki adam. Ona sarılma arzusu artsa da ona haram olan bir şeye uzanamadığı için acı çekiyordu. Kadının yüreğinde yılların acısı ve kahrı vardı. Her bir acısı bin parçaya bölünmüş sonra tekrar birleşmiş gibiydi. Adam kadını sessizce takip etti. Ta ki genç kadın durana kadar. Genç kadın öylece durdu boş sokağın ortasında. Arkasına dönmese de onu takip eden iri bedenden haberdardı. Gülümsedi, ama bu acı bir gülümsemeydi. "Bırak beni.." Adam göz kapaklarını kapatırken zorlandığı yüzünden okunuyordu. "Hicran, evimize dön." "Ait bile değilim ben oraya." Adam kıza uzanmak için elini uzattı fakat genç kız ondan kaçtı. Hicran boş sokakta arkasında yorgun bir kalple beraber yürüdü. Adımları sanki onu bu şehirden uzaklaştıracakmış gibi hızını arttırdı. Lakin bilmediği bir şey vardı. O bu şehre tutsaktı, tıpkı Alaz'ın ona tutsak olduğu gibi.

Genç kızın yeni taşındığı eve bir mektup gelmişti. Mektupda askerdeki bir gencin aşk hayalleri yazıyordu. Sorun şuydu, o mektuplar lise son öğrencimize değilde, evin eski sahibine geliyordu. Peki ya bir gün genç kızımız mektuplardan fazlasıyla etkilenip, "Bana'da aşık olur musun?"yazıp yollarsa?

"KÜÇÜK DOKTOR!NERDESİN?!Hadi ama bir deliden mi kaçıyorsun?" Büyük hastane koridorunda koşarken bağırmasıyla arkama baktım. 24 kişiliği olan korkunç bir adamdan kaçıyordum! Şuan hangi kişiliğine büründüğünü bilmiyordum ancak en korkunç olanının bu olduğunu rahatlıkla söyliyebilirdim. Koşmaya devam ettiğimde arkamdan kahkaha atmaya başladı. Lanet herif! Beni korkutmaktan zevk alıyor! Benimle dalga geçiyor! "Küçük Doktor! Korkularınla yüzleşmelisin. Hadi ama kaçma!" Koşarak girdiğim lavaboda bir kabine girip hızlıca kapıyı kilitledim. Allahım,lütfen beni bulamasın! "Küçük Doktor ebelemeden sıkıldı şimdi de saklanmaç oynuyor. Sence onu bulabilir miyiz Salih?" Kişilikleriyle tartışan bu manyaktan nasıl kurtulacağımı bilmiyordum. Sadece bir kez olsun şans benden yana olsun,sadece bir kez! . . . . Yeni mezun olmuş genç bir psikiyatrist. Duru SAĞLAM Çoklu kişilik bozukluğu olan bir adam. Rüzgar YILMAZ Genç doktor, bu adamın asıl kişiliğini ortaya çıkarabilecek mi? 24 kişiliği olan bu adamla başa çıkabilek mi? ~DİKKAT~ Buradaki hastalık gerçekte var olan bir hastalıktır. . . . . Kapak tasarımı 'kayipgalaksin6'. Düzenli olarak bölüm gelecektir. Diğer hikayelerime de bakarsanız sevinirim. . . . . .

Ben cenaze töreni boyunca mezara bakıp belirsiz düşüncelerimde boğulurken, pek sevgili kayın validemin nasırlaşmış elleri ile boğazıma yapışıp acısını hafifletme isteği ile sıraladığı suçlamaları hissizce dinledim. "Hep senin yüzünden, oğlum senin yüzünden canına kıydı." Sessiz kaldım, yapmak istediğini yapabileceğini göstermek amacı ile çırpınmadım bile, nefesim kesilene kadar sıktı boğazımı da nefessiz kalan ben, kolumu kaldırıp müdahale bile etmedim, edemedim. Ama tepkisizliğimin sebebi ne anne olmasıydı ne de onun acısına kimsenin acısının yaklaşamayacağını bilmemdi. Tepkisiz kaldım zira kendi ailem de dahil şu anda, bu mezarda bulunan herkes hatta burada bulunmayanlar dahi bu ölümden zaten beni sorumlu tutuyordu. Tepkisizdim belki de haklılık payları vardı ve ben de bu durumu çoktan kabullenmiştim. Neden mi? Eşimin Facebook hesabında, intihar etmeden önce durum güncellenmesinde paylaştığı yazı, hakkımda yargısız infaz hükümlerini işleterek kanaatin oluşmasına sebep oldu. Peki eşim ne mi düşünüyordu: ''Hayatımın anlamı olan kadın, eşim, karım şu kısa hayatımdaki hem en temiz sayfam hem de en utanç tablomsun! Beni istemediğim bir adam, bir cani yaptın şimdi de sen yaşa bu vicdan azabı ile, şimdi de sen hisset, insanın kendisinden iğrenmesi ne demekmiş, her şeyin sorumlusu sensin, yaptığım ve yapacağım her şeyin SORUMLUSU SEN, hoşça kal...''

Bir türlü işe giremeyen ve bu yüzden evliliğe giden ilişkisi biten ziraat mühendisi genç bir kadın; Çiçek. Varlıklı bir aileye mensup, vaktiyle de oldukça yakışıklı olan genç bir adam; Ender. Güzel ve hayat dolu bir kadının, yaşama sevincini kaybeden bir adamın hayatına getirdiği baharın hikayesi bu. Güzel ve Çirkin'in yeniden yazılışı. Hem de sıcacık bir köy masalıyla...