Normal bir yaşantım vardı.Ama buna rağmen mutluydum.Taaki o lanet şehre gidene kadar evet yaşadığım çok güzel anılarım oldu ama çok kötü ve unutamıyacağım anılarım ve kayıplarım oldu.Onun sayesinde...

Hayatımdaki kesit lerden topladıgım bu kitabımda, Yaşantınızdan bir parça bula bileceğinizi sanıyorum. Her insanın bir yarası var Çünkü

Ne diyordu şair Yıkıldı yolunu bekleyen şehir şimdi gelsen de bir gelmesen de bir.

"Öyle böyle ilerleyen bir hayatım var. Yani... Vardı aslında... İş aramaya devam ederken aynı zamanda annemin uygun bulduğu eş adayları ile görüştürülmeye çalışılıyordum. Ta ki onu görene dek!" Nesil hanım kızımız; gayet neşeli, biraz geveze, aklındaki dilinde, (yok canım elbet boşboğaz değil) yemeyi, gülmeyi seven, iş yapmaktan hoşlanmasa da epey hamarat bir hatun kişi. Uyumak, Furkan dayı ile didişmek, arkadaşlarıyla pencereden pencereye konuşmak ve jelibon en sevdiği şeyler. Bedir'in mavi gözleriyle karşılaşıncaya kadar öyleydi yani... "Hep derlerdi; o kişiyi gördüğün zaman doğru kişi olduğunu anlayacaksın, kalbin sana söyleyecek diye. Evet ben anladım. Gayet iyi anladım ancak bir sorun var. O nasıl anlayacak?" Müptela Yayınları farkıyla tüm kitapçılarda. ❤

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum

Nereye gittiğini bilmediğimiz bir trenin kacak yolculari olsaydik.Yinede sever miydin beni? Eylul aksamlarinin verdigi kucuk usume hissi, seni biraz daha yaklastirir miydi bana?İstasyonun birinde anlasilsaydi kacak oldugumuz; kucuk bir tebessumle istasyon şefine; "Bu dunya icin herkes biraz kacak degil mi? diye sorar miydin?Adini bilmedigin bir bayan olarak beni yaninda tasir miydin?Soguk geciren bir atkim var,ekim'in on besinden sonra isitmaz boynunu,eger usursen boynunu boynumla isitir miydin? Bu dunya icin hepimiz birer kacagiz.Bir son var biliyoruz,bir seyler icin surekli cabaliyor ve omrumuzden caliyoruz.Yeniden dogmak mumkun degil,en bastan baslamak gibi bir sansimiz yok.İste o yuzden eger bir gun karsima cikarsan ,beni kendine saklar misin? Sorular bitmez ask sevgiye donusur ve bazen heyecan azalir.Ben seni en heyecansiz halinle seviyorum.En sade halinle.Her seye hekese yabancilasmisken sadece seni vatan bilip seninle yasamak istiyorum...