Bir kız.. Sadece babasının yapmış olduğu hata yüzünden hayatı ellerinden kaymış olan bir kız.. Ve ona bu hayatı tekrar kazandırmak isteyen Adam..

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.

Son sınıf okumanın zorlukları altında çabalarken derslerin yanında bir de erkek arkadaş derdimin olması zaten yeterince zor, ancak başımda başka dertlerim de var. Son zamanlarda gördüğüm garip olaylar ve sürekli -ciddiyim sürekli- birisinin adımı sayıklaması, hatta bazen bu sayıklamaların haykırışlara, çığlıklara dönüşmesi tetikte durmamın sebeplerinden. Adımı seslenen bu kişinin sesi bazen öylesine tanıdık, bazen de öylesine yabancı geliyorki... Aklımdan şüphe etmeye başlıyorum. Gördüğüm rüyalarların aslında olmuş olması aklımı karıştıyor, cidden deli miyim yoksa gördüğüm şeylerin gerçeklik payı mı var? Adımı seslenen kim? Ben bu lanet olası sesleri nasıl oluyor da duyuyorum? Peki ya neden, neden benimnki gibi renkli bir hayatım varken renkler böylesine soluklaşmaya başladı? Tüm renkler silindiğinde ne olacak? Korkuyorum.