Gözlerini kapattı...Bilinmeze doğru ilerlemeye başladı... Hayatı bir film şeridi gibi geçti önünden...Bilinci kapanmak üzereydi artık...Hazin bir son yazılıyordu hayatın sayfalarında...Ve birden ayrılmakta olan bedenine geri döndü... Gözlerini açtığı anda o artık kimdi,yada neydi.....

Hayatimin çoğu izlemekle geçti. İnsanlar,Nefes sesleri,kavgalar,sevgililer,ve mutluluklar. Peki saymadigim,sayamadigim ne kaldi geriye;Öfke,aşk,nefret,kin,kıskançlık. Peki insanlarda olan saymadıklarımdan bende ne var? Aşk mi?öfke mi?Kavga mi?Mutluluk mu? -Benim hayatimda mutluluğa yer yok! Tamam bende de yok ama senin mutlu olan gerekiyor Enis mirzan -Hayir var ve ben sana bunu kanitliycam. -Çok beklersin. Evet ben Azra güney,Enis mirzana mutluluğu ögreticektim. Belki bende onunla mutluluğu öğrenirdim kim bilir?

"Benim söyliycek bir şeyim yok ki; Bir kırılan hayallerim var avucumda parçalanmış,bir avuç sel olan göz yaşlarim bir de beni tüketen acılarim. Peki sen ne istiyorsun?" "Ben senin avucunda parçalanan hayallerini yapistimak,acilarini sarmak göz yaşlarini ise gülüşünle değiştirmek istiyorum kisacasi senin başina bela olmaya geliyorum,mutluluktan aglaticak bir sevinç,ölümü göze alicak bir aşkla geliyorum!" "Ama ben kendimi asla saymam seni-" "İkimizi bir sayariz engel denen şey kalkar,Benim engelim senin gozyaslarin!"

"Eğer ölümün peşinden gidiyorsan-kendini kastediginin ilimizde farkindaydik "ölümü göze almişim demektir."dedim nefes nefese sadece nefeslerimiz duyuluyordu. "Yanmaya alişik değilsin" Yanlis cevap sen varken hazirim ben. "sen varsin"dedim gözlerinin karanligina bakarak "Ya seni göremezsem duyamazsam"dedi son denemelerini yaparak bunu o da istemiyordu ama elimizde değil di ki "Kalbin acir,kalbinin sesini dinle o seni bana getiricek"

"Buralar sana fazla gelir ufaklik"dedi muzipçe sırıtırken,ufaklikmiş hah yok ya! "Biz ufaklik değiliz ayrica gözlerin bozuksa eğer babam doktor".dedim bende Piç smile yaparak. "Gerek yok güzelim".dedi elini yanağimda okşarken"Biz de doktor çok hadi simdi aklinizin alamayacagi yerden uzaklasin". "Hadi ya gitmiyoruz."dedim bende inat ederek inat degilmiydi arkadaş ben bu bara girecektim.o kadar. "Burak girsinler Alaz"dedi beni anlayan biri,aruza döndüğümde vücudunun kasildigini gördüm ,tamam pek hoslanmiyor sanirim. -Ya da biz gidelim dimi ezgi hadi canim.dedi zeynep endişeyle. Beni zorla cekistirirken o şurada alazin hastanemiz var diye ima ettiği kelimeyle sirittim bende ezgiysem onun okulunu basina yikarim. -Gidelim zeynepcim.nazil olsa bir daha görüşücez. Diye fisildayarak,sirirttim.

"BU DENİZ ANKARA KIZI" "BU DA DERİN SENİN COCUKLUK AŞKİN" "NE?" "NE?" BU DERİN DENİZİN HİKAYESİ İYİ OKUMALAR.....

"Üşüyorum!"dedim titrek dişlerinin durmasına engel olamazken, "Seni ısıtamam,ben sıcak değilim ben hep soğuktum ecrin sadece sen sıcaklığını belki sıcak olurum diye bana verdin olmadı,biz asla biz olamayız".dediğinde hışımla kalktım. Bu imkansiz di beni seviyordu. ♦♦♦♦♦♦♦ "Öyle mi? Neden o zaman karşı koyamıyorsun,buna-degip dudagima yapışınca karşılık vermedim ne kadar istesem de vermedim. "Gözlerime bak tuğra ben Defne gibi alev gibi esra gibi olamam ama ben, çok güzel ben olurum.Şimdi gözlerime bakarak söyle,"dediğinde elime düzen göz yaşıyla kafamı hızla kaldırdırdım. Yapma lan ağlıyor,biriyle konuşurken bile kıskandığım biri sorduğunda içimden"Yaşam sebebim"derken dışardan sinirle"Abisiyim"dediğim kız ağlıyor. "Belki de haklısın biz asla biz olamayız.