Dedektif polis Oh Sehun, 1 yıl önce parçalanmış bir cesedin bulunduğu isimsiz bir mezardan çıkan DNA örneklerinden birinin dün gece seviştiği adamla eşleştiğini öğrendi.

"Ben aslında seni ilk kez gay barda gördüm." -

İzin verirseniz size neden 1980 yılında ve neden Londra'da olduğumu açıklayayım.

Sehun işini kaybetmemek için davetli olmadığı bir partiye katılarak hayatındaki en cesurca şeyi yapmıştı. O partide işini kaybetmediği gibi yeni proje üzerinde çalışmaya hak kazanmıştı. Garip olarak tanınan, kendi kendine konuşan, kimsenin birlikte çalışmak istemediği, parlak yeşil saçlı, peltek Kim Jongin ile birlikte.

koltuğunuz oldukça rahatmış bay kim fakat size kucağımı da önermek isterim 07.09.18 - 21.07.19 | jongin to sehun

"Beni sevmiyorsun." Kana bulanmış ellerinden tekini farkında olmadan sarı tutamlarının arasından geçirdi. O böylesine sinirlenmişken karşısındaki çocuğun sakinliği sinirini bozuyordu. "Cehennem tazısına ismimi vermişsin." Diğerinin dudaklarına bir gülümseme yerleşmişti şimdi. "Sen yeraltından nefret edersin." pj&o serisi referans alınmıştır, nico di angelo ve will solace anısına | 27.08.19

[Tamamlandı] Yifan her gün pastaneye gelen bebeğe makaronlar verdi, bebeğin babasına ise kalbini. Mpreg Kray/Krislay/Fanxing H2omaEXO'ya itafen yazılmaktadır ❤

Otuz iki yaşında bir yazar olan Oh Sehun'un kaçırıldığı gün, yapmayı planladığı üç şey vardı: Uzun zamandır üzerinde çalıştığı romanını tamamlamak, annesiyle son tartışmasını unutmak ve erkek arkadaşıyla akşamki randevusuna vaktinde yetişmek. O gün evine, görüşmeye gelen fazla editör olmamıştı, ancak son editör kapıda belirdiğinde o gün şanslı günü olduğunu düşündü. Sehun bir psikopat tarafından kaçırılıp çok uzak bir dağ kulübesinde alıkonulduğu bir yılı aşkın bir süreyi psikiyatriste anlatmaya karar verir. Bu seanslar onun hayatındaki kopuk parçaları bir araya getirirken olayı araştıran bir dedektifle bulduğu bir ipucu eksik bir puzzle parçası gibi yerine oturduğunda, korkunç bir süpriz de onu bekliyor olacaktır. Herkes bir sır saklarken kime güvenebilirdi? //Obsesif-Chevy Stevens

Park Chanyeol 34 yaşına yeni basmış evli ve üç çocuklu bir babaydı. Beyin cerrahıydı ve işinde seçkin insanlardandı. Chanyeol, Katie'le evlendiği için mutluydu. Chanyeol, üçüzlerine sahip olduğu için mutluydu. Ta ki üçüzlerinin birinci yaş partisine kadar. Byun Baekhyun 19 yaşında üniversite birinci sınıf öğrencisiydi. En büyük hayali fotoğrafçı olmaktı ve bu hayale uzanan yol ona oldukça pahalıya patlıyordu. Kütüphane de çalışması bir yanında ek iş olarak küçük çocukları eğlendiren Baekhyun, birinci yaş günleri için giyindiği palyaço kostümünü yakmak isteyeceğini nereden bilebilirdi? Bir tarafta sorumlulukları olan bir adam, diğer tarafta yolun başında olan bir genç. Onların hikayeleri farklıydı. Onlar yoktan var olmaya çalışmışlardı. Peki başarabilmişler miydi?

Tuhaf. Galiba beni ve onca yıllık yaşantımı tanımlamaya yeterli bir kelime. Başka kelimeler de biliyorum ama ben Baek değilim genelde küfür etmem. Ben kirayı tek üstlenmek pahasına ev arkadaşı istemeyen biriydim. Bilirsiniz, misafirim varken başkası olması, haliyle "Dostum biraz müsaade eder misin?" demek bana göre değildi. İçimde bir yerlerde bu kadar büyük olduğundan yeni haberdar olduğum vicdanımın bana yaptırdığı ikinci şey bununla ilgili. Ona evimi açmanın ne kadar özel hayatımın içine edeceğini bilmiyor olmam, onu sokakta bırakmamı gerektirmezdi. Belki birlikte kız tavlardık. Bilmiyorum. Sonuç olarak sadece onun için değildi. Popülaritesi bana fayda sağlardı muhtemelen. Chanyeol bilmese yeterliydi sağlığım açısından. Evet, evet. Kötü bir şey yapmıyordum. Sadece iyilikti. Ama şu cehenneme giden yolun döşeli olduğu taşlarla ilgili sözü daha erken dikkate almış olmam gerektiğini, yolun yarısında fark edeceğimi de bilmiyordum. Ki sanırım asıl tuhaf kelimesinin hakkını veren kısım tam olarak burasıydı. Ev arkadaşım ve daha fazlası haline gelmesi kısmı.