Bu benim ilk hikayem olucak ve hikaye paylaşmaya devam ediceğim umarım beğenirsiniz ! Günlerden bir gün benim için normal bir gün ama dünya için büyük bir gündü. Bizim bilmediğimiz neler vardı kim bilir. Biz sıradan bir hayat sürdüğümüzü sanarken , ne oyunlar oynanıyormuş hayatımızda . İşte şimdi anlatmaya ilk günden başlıyorum. Bugün her şeyin başlangıcıydı. Bugün zamanın üzerine oynanan olayları fark ettiğim gündü. Yolunda gitmeyen bir şeyler vardı. Sanki aynı olayları tekrar yaşıyordum. Aslında yıllar önce gördüğüm rüya her şeyi açıklıyordu. Rüyamda biri bana bi harita veriyordu. "Zamanı kontrol edebilen tek kişi sensin, bu haritayı al ve söylenen yere git." O haritayı arıyorum. İşte buldum. Hemen söylenen yere gittim. Bir de ne göreyim, kocaman bir makine. Hemen yanına gittim üstünde "ZAMAN MAKİNESİ" yazıyordu. Biraz düşündüm her şeyi yapabilirim. Hemen makineyi çalıştırarak, geleceğe gittim.

Bu hikayede Viktorya adlı bir kızın büyü okulunda ki maceralarından bahsediliyor.Umarım beğenirsiniz.Beğenilerinizi bekliyorum:-) :-) :-)

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.