Yağmurun habercisi gibi olan gökyüzü mavi ve pembenin koyu renkleriyle sevişmiş, tozdan karışık renklerini doğurmuş, beyaz kağıda damlayan mürekkep gibi belli olan siyah kuşlar gökyüzünün resmini kaleme alan ressamcının yıpranmış kaleminden tabloya dökülmüş gibi olsa da, her şey somut bir gerçek, belkide karanlığın ininde sessizliğini dinleyen kadının belgelere dayalı olmayan deliliği kadar soyuttu. İniltili bir çığlık, terk edilmiş sokak aralarında can bulurken soğuk caddenin soğuk duvarları arasına tünemiş kızın tek yaş akmayan gözlerinin önünde kedi belirdi. Lanetlenmiş siyahın tonunu üzerinde asalet gibi taşıyan kediden tek ses çıkmıyordu. Gözleri, gözlerinden bir milim bile ayrılmıyor, gürültülü sessizlik aralarında tuğla tuğla işleniyordu. Kedi tiz bir sesle miyavladı, kadının çökmüş göz altlarından yaş aktı, yağmur yağmaya başladı. Dünyanın üzerini kara duman kapladı. Açılan küflü romanın kapağı okunmadan hızla kapandı. O romanı fark edip okuyan olmayacaktı. O roman, tozlanacak, sararacak, yıpranıp olduğu yerde eskiyecekti. Emek vererek yazan yazarı, yazdığı için pişman olmayacak, birilerinin kalbine dokunamadığı için üzülecekti. Dünyanın üzerini kaplayan dumandan zehirlenerek ölen kötü kalpli insanların yerine, roman sayfaları arasında kalan karakterler gelecek, yaşamlarını sürdürecekti. Sevgi kelimesini bile basitleştiren insanların yıktığı yere tekrar baştan inşa edeceklerdi. Zaman gelmişti. Zaman, bu zamandı. 10'dan geriye saymaya başlayın. 10... 9... 8... 7... 6... 5... 4... 3-

Her acı günü, her çektiği işkence, her çaresizliği bedenine, tenine ve bakışlarına işlenmiş fırtına gözlü bir adam.Sizi yakıp yıkan, her hücrenizi geri döndürülemez parçalara ayıran dipsiz karanlığına rağmen nefesinizi kesecek, kalbinizi acıtacak kadar güzel biri.Yıllarca boş bir kabuk gibi yaşayan, intikamını, masumiyetini ve en önemlisi asla sahip olamadığı ruhunu arayan bir serseri. Ayaz Haznedar. "Şarkılara neden parça deniyor biliyor musun Safir? En ihtiyaç duyduğun anda eksik bir yanını tamamlayıveriyor bir tanesi çünkü. Sen yıldızların benim için yazdığı bir parçasın Safir, dünyamın karanlığına dayanamayıp beni terk eden ruhumun yerini doldurmak için bestelenmiş, dünyanın en güzel şarkısı." Ve bu ruhsuz serserinin kalbine dokunmayı başarabilen, Safir gözlü, kırık dökük bir melek. "Ve şimdi çal benim için Safir. Var olabilecek tüm sesler sussa bile sen, benim için çal...""

Yakışıklı biri ya popi ya da gey oluyordu ona göre. Ece, hiçbir şeye gereğinden fazla değer vermeyen, okuldaki yeni kız. İzmir hep onun sevdiği bir şehir olmuştur. Ancak İzmir'de yaşayacağı yeni hayat İzmir'in ona tattırmadığı şeyleri yaşatacaktır. Peki neler yaşayacak? Hepsi ona doğum gününde gelen günlükte yazılı... (Şimdi tüm kitapçılarda)

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."