Hiç başka biri olmak istediğin oldu mu? Kalemin ucu kâğıdın üzerinde ilerlerken boğazındaki düğüm biraz daha büyüdü. Bu soruyu ilk kez sormuyordu kendine. Sadece ilk kez yazıya döküyordu. Uzun zamandır kendisi gibi hissetmiyordu.,Ama kendisi dediği şeyin ne olduğundan da artık emin değildi. Odanın penceresinden süzülen güneş ışığı sarı saçlarının üzerine vurduğunda onları altın gibi parlattı. Yüzü aydınlığa dönük olmasına rağmen içindeki karanlığı bastıramıyordu. Eğer kendimden kurtulabilseydim, gerçekten özgür olur muydum? Sorunun cevabı, odaya yayılan sessizlikte saklıydı. Ama Madison o sessizliğin sadece kendisine ait olmadığını biliyordu. -Bazı gerçekler, hatırlanana kadar değil, unutulduğu sürece tehlikelidir.-

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Herkesin hayatında bir dönüm noktası vardır. İyi yada kötü,yaşanmış veya henüz yaşanmamış. Peki benim dönüm noktam neydi? Ailem tarafından küçük yaşlarda sokağa atılmam mı? Eray ile tanışmam? Çocukların neredeyse hergün dövüldüğü o lanet yurttan kovulmam mı? Peki hem iş yerim hem de evim olan o kafede çalışmaya başlamam? Sanmıyorum. Benim dönüm noktam kesinlikle karşımda sinirden çenesi gerilmiş olarak bana bakan o adamdı. BENİM DÖNÜM NOKTAM DORUK GÜVENOĞLUYDU.

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.

Romantizm #3 "Sen de gözlerine bir deniz hapsetmişsin sanki. Denizden uzak kalmaya dayanamayan ben, bu gözlerde en çok ihtiyaç duyduğum suların varlığını buluyorum." Denize tapan adamın bu her kelimesinden samimiyet akan ifadesi beni en derinlerime kadar Atlas benliğiyle doldurmuştu. "Artık deniz bende de başka şeyler ifade ediyor. Hem de çok güzel şeyler ama içinde her şeyden önce Atlas Aladağ olan şeyler." Bana yumuşak fakat bir o kadar da koyulaşan elalarıyla bakarken aramızdaki görünmez iplerle birbirimize biraz daha bağlandığımızı hissediyordum. * "Bu hikayenin tüm hakları bana aittir. Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır."

"Bizim Ömerle Defne olabilmemiz için bir Mucize gerekli, hemde en büyüğünden..." Okurken sık sık hangisi gerçek, hangisi değil diye sorgulayacağınız bir DefÖm kurgusuna hoşgeldiniz. Asla unutmayın, en büyük Mucizeler tam da herşey bitti dediğiniz anda başınıza gelirler... Perikızı ve Buzdağının hikayesine hoşgeldiniz, beğenmeniz dileğiyle...