Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.

Eva Johnson sıradan bir lise öğrencisi iken bir anda anlam veremediği olaylarla karşılaşır. Yazıları okuyamaması ve eşyaların ona doğru uçması ile kafayı yediğini düşünür. Fakat bir gün bir genç karşısına çıkar ve kendisinin yalnız olmadığını söyler. Eva kendisi gibi özel yeteneklere sahip gençlerin bulunduğu bir akademiye taşınır ve burada ise hiç beklenmedik yeteneklerini keşfeder. Aslında bu yeteneklerinin onu sonunu getireceğinden habersizdir. 7 seçilmişin var olması gerekirken kendisi 8. olarak aralarına katılır. Peki bu onun için neleri beraberinde getirir? İşte sizlere bunu anlatan sürükleyici bir hikayeye davet ediyorum. Şimdiden keyifli okumalar... *Kitabın devamı ile birleşik olduğundan bölüm sayısı fazladır* Temmuz ayı boyunca Bilim Kurgu #7 - #10 Ağustos ayı boyunca Bilim Kurgu #5 Eylül ayı boyunca Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır © PERVİN ÇALIŞKAN

Hep erkekler mi kötü olacak?Hep kızlar mı saf olacak? Hep erkeklerin peşinden kızlar mı koşacak? Yoksa hep kızlar mı aşık olacak?Her kitapta böyledir. Gelin biz biraz değişikler yapalım. Bide bu kitaba bakalım. Sadist kızımız SİPSİ... Piskopat, zengin, manyak, sürtük ve popüler. Ve kesinlikle saf değil. Tam tersi herkesten daha akıllı ve kurnaz.Hiçbir erkeğin peşinden koşmamış daha çok koşturmuş. Hiç bi zaman aşık olmamış ve olmayıda düşünmüyo. Adı üstünde SADİST.İnsanlara acı çektirmekten zevk alıyo. Çeşitli işgence teknikleri var ve bunları insanlara uygulamaktan hiç çekinmez. Kendisi kadar piskopat bir de abisi var. YEDİÇ...Sadist kardeşin Sadist abisi.Bir çok kızın sevgilisi.Yakışıklı, piskopat, kavgacı, yavşak ve popüler. Tabii bir de cool.Ama arkadaş seçimlerine çok önem verir.Onun tek düzgün yanı arkadaş seçimleri. Popüler, ezik fark etmez onun için. Yeter ki adam olsun. Zaten fark etseydi okulun en eziğiyle takılmazdı.Gelin bir de onunla tanışalım. adı TAYLAN...Normal bi öğrenci değil. Tipik inek öğrenci. Onun için ezik ya zaten. Oda her erkek gibi bizim sadist kızımız Sipsi'ye aşık. Ama bu öyle böyle bi aşk değil. Bildiğin sırıl sıklam aşık işte. Herşeyini biliyo. Regl tarihlerinden tut anne babasının ölüm yıl dönümüne kadar herşeyi. Peki Taylan'ın hiç şansı var mı? Sipsi'yle tanışabilecekmi? Ya Taylan çok ünlü birinin gayrimeşru çocuğuysa? Ya TAYLAN mazoşistse?

Ruhsal acı yetmiyordu,fiziksel acıya ihtiyacım vardı... Bende kendimi ona teslim ettim.

Hikayenin başı sıkıcı ama ortalara doğru heyecan dorukta!! Vote ve yorumlarınızı bekliyorum... :*

Aşk en trajik hayatlarda bile kendine yer bulabilir. Hatta bazen trajedinin kendisi bile olabilir. Aşıkken mutlu da olabilirsin, ölüme yakın da. Bunun tersi de geçerli elbette. Mutluyken de aşık olabilirsin, ölüme yakınken de. Peşinde geçmişini öldürmüş, bugününü yaralamış ve geleceğini tehdit eden bir katil varken de gülümsetebilir aşk seni. İşte Hayal'in şaşırdığı nokta da buydu. O hayatın içinde gülümsemesine neden olabilecek bir şeyin oluşu. Tabii bunun ardından da çok önemli bir soru geliyordu: Kerem'e aşık mı oluyordu?

Herkesin hayatta en az bir amacı vardır. Benim amacım iyi bir hemşire olabilmek... ve yöntemim gülümsemek... Herkesin aksine gülümsemekten bir an bile vazgeçmeyecek bir hemşire olacaktım. Hastalarıma gülümseyerek iyi gelecektim. Tek amacım buydu. Tabi ilk staj deneyimimi onkoloji de yapmak planlarım dahilinde yoktu. Hele Onur gibi bir hastam olacağını hiç düşünmemiştim. Onur... zorlu bir hastaydı. İletişime kapalı, kimseyi umursamayan, konuştuğunda insanı terslemekten çekinmeyecek biriydi. İnsanı kolayca kırabilecek ve bunu düzeltmek için gram uğraşmayacak biriydi. Tüm bunlara dayanabilirdim ama ölümü kabullenmiş olması... bunu aşmakta zorlanıyordum. Herkesin hikayesi iyi bitmek zorunda değildi ama Onur'unki iyi bitmeliydi. O bunu hak ediyordu... (Sevdim isimli hikayemin kurgusu üzerinde biraz oynayacağım. Ve yeni ismi olan Seni Bana Getirdi olarak yayımlayacağım.) Not; Kapak için Sinem_Ekin isimli okuyucuma çok teşekkür ederiiim <3<3 (Kapak gönderirseniz seve seve kullanırııım ^^ )

Her acı günü, her çektiği işkence, her çaresizliği bedenine, tenine ve bakışlarına işlenmiş fırtına gözlü bir adam.Sizi yakıp yıkan, her hücrenizi geri döndürülemez parçalara ayıran dipsiz karanlığına rağmen nefesinizi kesecek, kalbinizi acıtacak kadar güzel biri.Yıllarca boş bir kabuk gibi yaşayan, intikamını, masumiyetini ve en önemlisi asla sahip olamadığı ruhunu arayan bir serseri. Ayaz Haznedar. "Şarkılara neden parça deniyor biliyor musun Safir? En ihtiyaç duyduğun anda eksik bir yanını tamamlayıveriyor bir tanesi çünkü. Sen yıldızların benim için yazdığı bir parçasın Safir, dünyamın karanlığına dayanamayıp beni terk eden ruhumun yerini doldurmak için bestelenmiş, dünyanın en güzel şarkısı." Ve bu ruhsuz serserinin kalbine dokunmayı başarabilen, Safir gözlü, kırık dökük bir melek. "Ve şimdi çal benim için Safir. Var olabilecek tüm sesler sussa bile sen, benim için çal...""

Sevgilim, bu gece meftunu olduğum sana. Bu geceler hep sana. Featured by Wattpad, Community Curator List.

Başka çarem yoktu. Onu öldürecektim. İNTİKAMIMI ALACAKTIM. @Tüm hakları Burak' ın aşkında saklıdır