6. Sınıf ta ömer diye bir çocuk varmış hiç bir şeyi kabul etmiyormuş ama bu çocuk çok çalışkan mış annesi ve baba sı bu çocuktan çok memlun muşlar ama çocugun hiç bir şeyi kabul etmemesini hiç sevmezlermiş sıftaki bütün kız lar ömer i sevi yorlarmış ama onlar da ömerin tek hiç bir şeyi kabuletmemesini sevmiyormuş sınıftaki bütün kızlar ömeri seviyorlarmış ama ömer tek cansu severmiş cansuda ömer i çok severmiş ömer ile cansu ikisi bir otuyorlarmış sansu da ćok çalışkanmış ikiside çok büyümüş ömer avukat cansu doktor olmuş ikisi evlenmişler mutlu bir hayat yaşamış .

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...