Nefretten → Aşka ♥ AYAKTA DURACAK MECALİM YOKKEN, HAYATTA DURACAK MECBURİYETLERİM VAR. Bir yanda Kanser hastası bir kadın. (Ayşe) Ve o kadın için elinden geleni yapan Fedakar bir abi. (Ömer) Bir yanda ise ailesi için didinen ve onlar için her şeyi yapabilecek fedakarlıkta bir başka kadın. (Zehra) Bu ikilinin yolları kesişirse ne olur!!?? Başlangıç - 10.01.2017

Seni düşünürken içim geçmiş severken de ömrüm...

İki ayrı dünyanın insanı Zehra ve Ömerin gün gelir yolları kesişir. Sevdikleri uğruna sözleşmeli evlilik yapan fedaker bir abi Ömer ve fedakar bir evlat Zehra'nın ölümsüz aşk öyküsü...?? (Adını sen koy sezon finalindeki uçurum sahnesinin devamı...)

Zorba ÖMER ve Su Damlası ZEHRA nın AŞKI

Terk edilmeye alışmış bir adam... Kendi yaralarına rağmen başkalarınınkini saran ve herkesi mutlu etmeye çalışan bir kadın...Annesiz ve sesiz bir çocuk... Hasta kardeşler... . . . Bakalım kim kime deva olacak 😉

"Ben dünyaya karşı durmak ile meşhurum" demiş şair İşte bu hikayede dünyaya karşı mesafesini koruyanların hikayesi olacak, kendilerini düşünmeyip başkalarının mutluluğuna göre yaşayan iki insanın yaşam serüveni. Öncelikle ilk hikayem olduğu için affınıza sığınıyorum, hatalarımız olabilir. Her bölümün başına şarkı, şiir, kitaplardan alıntı veya kendi yazdığım şeyleri eklemeyi düşünüyorum. Umarım seversiniz !!

Ben seni bir okyanusun derinliginde buldum da sevdim Parlak bir inciydin benim için Paha biçilmez bir inci Ben seni soguk ve yagmurlu bir günde Seni düsünürken gülüsündeki sicakligin içime dolup da Beni sardigi bir anda sevdim Seni sadece selvi boyun,siyah saçlarin yada kara gözlerin Güzel bir yüzün var diye degil Fikirlerinle,konusmandaki güzelligin ve benim o kor halde yanan yüregimle sevdim Ben seni derinden ve hissederek sevdim Her kalp atisimda vücudumun dört bir kösesine yayildigini Beni sardigini her nefes alisimda cigerlerime isledigini bilerek sevdim Seni kis gecelerinin o soguk yataginda birlikte uyuyup beni isittigin Yaz sicaginda uyuyamayip sikintilarim oldugun Ve rüyalarimda bulustugumuz gecelerde sevdim Seni ellerinden tutup kanimin kaynadigi Kalbimin yerinden firlayacagini hissettigim anlarda O islak dudaklarinla beni sevdigini söyleyecegin anlari düsünerek sevdim

Zehra:Hani beni üzmek istemezdin hani beni üzmeyecektin hani bunu senin insanlığın bu mu!!? Öner:Yeter...ben çok mu mutluyum sanki senin temiz kalbini kırmaya ben çok mu mutluyum sanki bakmaya kıyamadığım gözlerinden düşen yaşların sebebi olmaya ben çok mu mutluyum sanki öpmeye doyamadığımız dudaklarından bu sözleri duymaya Zehra-Ömer:Ben çok mu mutluyum sanki GÖZERİNİN SAHİBİ olamamaya...

Bir gün sevgisiz büyümüş bir genç kızla geçmişin derin yaralar açtığı bir delikanlı karşılaştı ve bütün sırlar açığa çıktı.. Yaralı kalbe gömülen aşk tohumu nefretle beslenirse... Sevgisiz kalpte açan çiçeğin tek şifası ya nefretle bakan gözlerse... Zehra ve Ömerin aşk ve nefret dolu hikayesi... Çaresizlik içinde elini uzattığı her şey ona sırtını dönüyordu birer birer.. Ne yana dönse görünmeyen parmaklıklara çarpıp düşüyordu.. Yüreğinde yeşerttiği çiçekler bir bir soluyordu işte.. Sonra.. sonra ne mi oldu.. gözlerine bakarken nefes bile almayı unutacağı bir adam elinden tuttu.. Geçmişin derin yaralar açtığı etrafına duvarlar örmüş bir adam gel demişti ona.. yaralı ve çoraklaşıp çöle dönmüş o kalpli adam gel demişti.. işte gel..

Gecenin ardından güneşin doğması gibi,katılaşmaya zorlanmış bir kalbin adı konulamayan aşka doğru yeşermesi..