Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

"Bitiş noktasındayız belki lakin bu nokta bizim başka yoldaki başlangıcımız." | Seri 3 kitaptan oluşmaktadır. Serinin son kitabıdır. |

İkizinin yerine geçmenle başlayan küçük bir oyun, büyük bir aşka dönüşürse...

Tamamlandı. Sezin etrafa bakınıyordu. O burada mıydı? Yanındaki kızların konuştuklarını duydu. Yan tarafında oturan çocuk da o tarafa dikkat kesilmişti. Bölümün belki de fakültenin en güzel kızı mekandan içeri girmişti. Gözler üstünden ayrılmıyordu ve kızlar bu durumdan rahatsızlığını aralarında konuşarak dile getiriyordu. Sezin gözlerini gelen kızın üzerinden ayıramadı. "Bugün daha bir güzeldi sanki." Üzerinde beyaz ipek elbise ve o meşhur gülümsemesi yüzündeydi. Sarı saçları içerideki sıcaklığa maruz kaldıkça etkisini kaybediyordu. Bileğine taktığı lastik tokayı eline aldı, saçlarını toplamaya koyuldu. Kolları yukarı kalktıkça elbisesinin tam oturmayan omuz kısmı havaya kalkıyor. Dekoltesini iyice belli ediyordu. Bunu fark ettiğinde yüzünde oluşan hafif kızarıklığı eliyle kapatmaya çalıştı. Bembeyaz teni kızarıklığını saklamaya yardımcı olmuyordu. Hafifçe gülümsedi, çevresinde ki herkesin ilgisi onun üzerindeydi.

Lalisa Manoban, delicesine etkilendiği Chanel markasının sahibi Jennie Kim'in itâatkarı olmayı kabul etmişti. Tabii iki sorun vardı; Bu kaba kadına anlaşmayı umursamadan aşık olmuştu ve kesinlikle duygularının onu beceren kadın için bir anlamı olmayacaktı. Ha bir de; Jennie Kim, bir bakışıyla her şeyi yerle bir eden Jeon Jungkook ile evliydi. Yan Çift; Taekook. cover by; @lisasbarbie