Opowieść jest o dziewczynie, która straciła rodziców po wyjściu z domu dziecka. Po tym zdarzeniu zaczęła rujnować innym życie. Lecz nagle pojawia się nieznana postać, która chcę ją przeciągnąć na dobrą strone.

-Nilua chodź tu! Woła mama. -O co chodzi. Zapytałam nie zainteresowana. Zbiegając po schodach zobaczyłam koszyk. Zaciekawiałam się co w nim jest. -I co? Zapytałam zdezorientowana. -O co Ci chodzi? Nie cieszysz się Nilua? -Dzięki mamusiu za koszyk. Hahaha jedyne co mogłam sobie myśleć. -Curciu zerknij niżej. Powiedziała roześmiana mama. -K......małe kotki!!! Są 4. Mogę im nadać imiona? Podekscytowana krzykłam. -Ależ oczywiście. Mama odpowiedziała. -Dziwi mnie, to że one są takie kolorowe 1 czerwony 2 szary 3 biały i 4 czarny... to będzie Aka, Haiiro, Shiro i Kuro. -Och to takie słodkie. Powiedział Keito wychodząc z pokoju. -Chcesz się bić. Odpowiedziałam śmiejąc się. Koty zaczły podchodzić do telewizora... jeden łapnął pilot i leci kanał ,, kocie piosenki " *miauczy miauczy miauczy twój kot słyszysz Filemona koci śpiew? Miękka, biała puszysta sierść kocie PAC kotek chce jeść..... (w tle)* -Czy te koty. Zdziwiłam się. -Nie... to musiał być Keito/Kaito. Mama powiedziała.