"Pierwszym twoim błędem było zadarcie z moją rodziną. Drugim - zabranie mnie do hotelu." Yvonne nie chce dotknąć brązowych loków chłopaka. Nie chce go przytulić, poprosić o zdjęcie, pocałować w policzek czy zadać jakieś urocze pytanie. Prawdę mówiąc nie jest nawet jego fanką. Yvonne chce zemsty. Tylko zemsty. © 2017 Mansamnia

❝ zastanawiałeś się kiedyś, jak to jest uratować czyjeś życie w dwadzieścia cztery godziny? ❞

Weź głębo­ki od­dech. Wsłuchaj się w rytm bi­cia Twe­go ser­ca. Poczuj, jak przez Two­je ciało przechodzą dreszcze niepo­koju. Już nie wiesz, czy to kim jes­teś, poz­wo­li Ci od­czuć praw­dzi­we szczęście. Czu­jesz się tak, jak gdy­by Twój po­ciąg do ra­ju właśnie przed Tobą uciekł... © 2014, vishette Wszelkie prawa zastrzeżone. Opowiadanie objęte jest prawem autorskim. Kopiowanie zabronione.

Niezwykle ciężko jest pokochać osobę, która głęboko wierzy, że na to nie zasługuje - jednak jemu się to udało. Czasami wręcz myślałam, że jego miłość była aktem buntu przeciwko całej niesprawiedliwości tego świata. Uratował mnie. Był nieszczęśliwym chłopcem o artystycznej duszy, która każdego dnia swym pięknem uzdrawiała moje złamane serce. Nauczył mnie patrzeć w niebo, kochać życie i co najważniejsze - nauczył mnie kochać samą siebie. A gdy trzymał mnie w ramionach, miałam wrażenie, że stworzony był z gwiazd.

×short story× dziękuję ci za te wszystkie chwile, w których mogłem na ciebie patrzeć. chcę, żeby te dni wróciły, chcę znów codziennie wdychać twoje tanie perfumy, chcę bawić się kosmykami twoich włosów i liczyć z tobą gwiazdy. chcę ciebie. więc kochanie, napisz do mnie, cokolwiek.

Delilah nie była pewna, czy dźwięk, który wydobył się z gardła Connora był śmiechem, bo jej bardziej przypominał szkło mieszane w blenderze. -Moja matka umiera, ale ojcu to nie przeszkadza. Wcale.-z gniewem kopnął luźną dachówkę, która potoczyła się po stromym dachu i z łoskotem stłumionym przez trawę spadła, rozpadając się na miliony kawałków, tak jak kiedyś serce Delilah -Bardzo mu to na rękę. Może latać za tymi swoimi pieprzonymi studentkami, ile tylko mu się podoba, bo wie, że ja nie pisnę choćby słówka. Mama źle znosi chemioterapię. Ja... Ja widzę jak ona cierpi i nie chcę jej dobijać. Ale oczywiście to nie koniec, bo gdyby tu historia się kończyła, to byłoby zbyt banalnie. Przez to całe gówno i ja się staczam-podwinął rękaw czarnej bluzy i położył rękę na jej kolanie. W nikłym świetle zachodzącego słońca, Delilah dostrzegła małe fioletowo-szare kropki przy zgięciu ramienia. Wkłucia.-To wszystko jest tak popaprane, że mam ochotę skoczyć z mostu. Nie była wstanie powiedzieć kompletnie nic. Cały czas powtarzała w głowie "nie wiedziałam", jednocześnie kręcąc głową i powstrzymując łzy, które zebrały się w jej oczach tak gęsto, że obraz stał się rozmyty. -Nie tylko ty nie miałaś o niczym pojęcia.-szepnął, jakby czytając myśli ukryte pod czaszką Delilah.-Ty... Jesteś pierwszą osobą, której powiedziałem.

Podczas innej miłości, innej miłości, Wypłakałem wszystkie moje łzy.

Lód. Flying through the ice. Czasami przypadek rządzi naszym życiem i nic nie możemy na to poradzić. Ona miała marzenia i motywację aby je spełnić. On miał wszystko jednak chciał z tego zrezygnować. Czy gdy ich drogi się skrzyżują, będą umieli sobie pomóc?

- Nie zakochuj się we mnie. - Ostrzegam go. - Dlaczego? - Pyta zdezorientowany - Bo jeśli zostaniesz ze mną, dowiesz się, dlaczego miłość boli. Zapraszam na część drugą - "Heartbroken" jest już dostępne.❤

- Prosiłam Cię, nie zakochuj się we mnie. - Krecę głową ze łzami w oczach. - Nie mogę poradzić nic na to, że Cię kocham. - Próbuje złapać mnie za ręce, ale od razu się od niego odsuwam. - Nie mogę nic poradzić na to, że to uczucie Cię zniszczy i zostawi kompletnie załamanego. Sequel fanfiction Hurt, które znajdziesz na moich profilu.❤ Jeśli nie znasz pierwszej części, natychmiast nadrób zaległości - wejdź w mój profil i odszukaj fanfiction "Hurt"