Bir kuş misali çırpınıyordu Zülalin yüreği acıdan ve kederden. Nerden bilebilirdi ki '' nefesim '' dediği adamdan gün gelip nefret edeceğini, bilemezdi. O sadece tüm varıyla yoğuyla sevdi. Demir onun hayatının aşkıydı. Zülal sadece sevilmek istemişti, sevildi de. Demir onu çok sevdi. Ama insan en çok sevdiğini kırıyor, en çok onun canını acıtıyordu. İkiside böyle olacağını bilemezdi, aşklarının bir alev topu gibi büyüyüp onları yakacağını bilselerdi eğer aşık oldukları gün çevirirlerdi başlarını değmezdi gözleri birbirlerine. Ama olmadı yapamadılar. Aşkın ateşinde yandılar, yandıkça daha çok sevdiler. Sevdikçe daha çok yandılar. Bu ateş öyle kuvvetliydi ki bir kez içine düştün mü kurtuluşun mümkün değildi. Zülal & Demirin hikayesini merak edenler , sizleri hikayemiz SESSİZ ÇIĞLIĞIM'A bekliyorum..