Gdyby ktoś zadał mu pytanie, czy zabiłby w imię nałogu, odpowiedź byłaby przecząca. Styczeń miesiącem Silbonary, zapraszam :)

Na pierwszy rzut oka wyglądał na cholernie znudzonego. Siedział na kanapie z lampką czerwonego wina i sączył je powoli, przyglądając się jak David i Nicollo grają na konsoli. Przekrzykiwali się przy tym potwornie, jednak żaden dźwięk nie wyprowadzał siwowłosego Erwina ze stanu, w jakim się znajdował. Stanu potężnego zamyślenia. W gruncie rzeczy powinien być szczęśliwy - ulubiony trunek, przyjaciele u boku, na koncie kolejny udany napad na bank, a do tego w końcu błogi, święty spokój. Ciężko jednak było mu nie rozmyślać o białej kopercie, spoczywającej na regale obok telewizora. Chociaż leżała płasko od momentu, gdy ją tam wrzucił, przed oczami wyryty miał obraz swojego imienia i nazwiska, wypisanych złotym atramentem. Tekst powstał na podstawie pomysłu i notatek Kitaszki, na ręce której składam serdeczne (tu oficjalne, bo prywatne już poszły :D) podziękowania i zapraszam do czytania jej prac - po raz pierwszy, jeśli jeszcze ich nie znacie, i po raz kolejny, bo i wracać jest do czego <3

Życie w Nowym Jorku nie należy do najprzyjemniejszych rzeczy. Wysokie koszty za najmniejsze mieszkania, niebezpieczne sąsiedztwo oraz groźne gangi. Pewnego dnia życie 22-letniego chłopaka obraca się drastycznie, potrzebuje szybko znaleźć nową pracę, by przeżyć w tym ogromnym mieście. Gdy powoli traci nadzieję, nie mogąc nigdzie znaleźć dla siebie miejsca, przechodzi obok starego baru, widząc w oknie karteczkę karteczkę z napisem "poszukujemy pilnie pracownika na stanowisko barmana". Mimo lekkich problemów, dość dobrze idzie mu praca w nowym miejscu, a w jego oko wpada naprawdę czarujący mężczyzna. Oh, gdyby wiedział, do czego jest w stanie się posunąć dla niego... Z pewnością nikt by nie umarł.

Marinette Dupain - Cheng to 21-letnia studentka kierunku wzornictwo i projektowanie mody, na prywatnym uniwersytecie Institut Francais de la Mode, którego założycielem i fundatorem jest jej osobista inspiracja - Gabriel Agreste. Jeszcze dwa lata temu broniła Paryża, jako dzielna Biedronka. Po pokonaniu Władcy Ciem, ścieżki jej i Czarnego Kota bezpowrotnie się rozeszły. Adrien Agreste to 26-letni były model, który przejął część interesów ojca, jednak w zastraszającym tempie roztrwonił swoje pieniądze. By zrehabilitować się za swoje przewinienia, ojciec angażuje go w pracę wykładowcy akademickiego na swoim uniwersytecie. Jak potoczą się studenckie perypetie Marinette? Czy miłość, jak zwykle znajdzie drogę?

"-Wygrałem księżniczko. - wyszeptał mi do ucha - Jaka będzie moja nagroda? Moja własna wersja miłości bohaterów bajki "Miraculous Biedronka i Czarny Kot" Dziękuję za uwagę i zapraszam :3

Naiwna nastoletnia miłość. Niezrozumiała, pełna niedomówień, czasami bez sensu, źle zaczęta, błędna, pełna pomyłek i złych zachowań. A jednak wciąż miłość. I to, cholernie, silna. Wiedziałam, że jest idealny i go pokochałam. Później zobaczyłam, że wcale nie jest idealny i pokochałam go jeszcze bardziej. Widziałam też, że jest z nim coś nie tak, odkąd go zobaczyłam. Był taki chłodny i pełen rezerwy. Odstraszał wszystkich. Kiedy Dylan dołączył do mojego liceum, w małym miasteczku w Anglii, nie spodziewałam się, że będzie on dla mnie, aż tak ważną osobą. Nie widziałam, że będę potrzebowała go bardziej, niż kogokolwiek. Pragnęła bardziej, niż czegokolwiek. Tak po prostu nagle zaczął chodzić ze mną do jednego liceum, do jednej klasy. Nie mogłam do niego dotrzeć, trzymał mnie na dystans, a jednocześnie nie był daleko. Nie wiedziałam tylko jednego... Dlaczego był taki zimny i bezuczuciowy? Co kryło się za tą maską, którą na siebie zakładał? KSIĄŻKA JEST MOJA, NIE ZGADZAM SIĘ NA KOPIOWANIE! @fetishforlove2018

"Nie wiedziałam że jestem uzależniony, dopóki nie spróbowałem przestać. " Miał być krótki one shot, ale wyszło jak zwykle i udało się napisać około 8k słów. Na końcu drugiego rozdziału znajduje się scena niekoniecznie przeznaczona dla młodych czytelników dlatego nie zalecam czytać jej osobą poniżej 15 roku życia. Nie wnosi ona wiele do fabuły więc spokojnie można ją pominąć.

Rok 2053 Wysoko rozwinięte badania genetyczne doprowadziły do powstania wielu odmian ludzi. Rodzice zapragnęli wybierać cechy własnych dzieci, mimo że nie wszystkie te eksperymenty kończyły się sukcesem. Takim nieudanym eksperymentem jest Ida. #1 w Science-Fiction!

-Nie dotykaj mnie - powiedziała poważnym tonem. -Dlaczego? O co ci chodzi? - Nie odpowiadając ruszyła przed siebie. Bez namysłu złapałem ją za nadgarstek. Poczułem jak cała się spięła. Powoli odwróciła twarz, w jej oczach pojawiły się łzy. -Nie dotykaj mnie, proszę - ostatnio słowo powiedziała ciszej. To nie był rozkaz, to było błaganie.

Zwykła impreza w Sylwestra. Dużo alkoholu, głośna muzyka i kilku ludzi. Tak spędził ten wieczór Gregory Montanha. I nic nie byłoby w tym dziwnego gdyby nie to co zauważył rano w jego łóżku, a dokładniej kogo...