Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

Aşk için neyin var neyin yoksa ortaya koymalısın ve kaybetmekten korkmalısın . aşk sadece bu gündür yarını umursama . Bu hayatta payına düşen ne ise onu alacaksın daha fazlasında gözün olmasın , bazı geceler gözüne uyku girmeyecek ama sen bunuda göze alacaksın bu aşkı bilmekte yetmez ezberine kazıyacaksın sen değil , ezberlemek doğru düzgün sevmedin bile . Ben seni hergün biraz daha sevdim ezberimi bozacağımı bile bile . karanlığın olmak istedim beni zehirleyeceğini bile bile .....

Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!