"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Ben SİYAH olmuştum.Karanlığın ta kendisi. Asla ama asla pesimist değilim ben!Kötü biri de değilim!Ben maskeli balodaki siyah maskeli kızım.Gizemin ta kendisiyim! Bir melek değilim ama şeytan da değilim.Ben diğer insanların gözünde siyahın,kötülüğün,karanlığın esir aldığı biriyim.Ben Nefretin Esiriyim. Ben saf,masum kız değilim.Ben beyaz satırların üzerine damlayan Siyah Mürekkepim. Ben oyuncu ve ya tiyatrocu değilim.Ben sahnedeki siyah perdelerin arkasında saklanan kişiyim.Ben tiyatronun yardımcı oyuncusuyum.Ben Savaşın ortasında tutsak bir Güvercinim. Ben kitabın kapağındaki güzel,baş karakter olan kız değilim.Ben kitabın sayfaları arasına sıkıştırılıp,unutulmuş bir çiçeğim.Ben toprağından koparılmış Susuz bir Çiçeğim. Ben akıl hastahanesindeki sessiz kız değilim.Ben içinde fırtınalar kopan,sonsuz bir denizin ortasındaki Denizciyim! Ben bir kavganın esiriyim!Ben ölmüş bir kız çocuğuyum!Ben bağırışlardan korkuyorum!Ben kırılmaktan,ezilmekten korkuyorum.!Ben güvenmekten korkuyorum.!Ben kayb etmekten korkuyorum!Ben kim olduğumu unutmaktan korkuyorum!Ben artık her şeyden korkuyorum! Merhaba Ben Melis Demirel! @lenahoussein-Kapak tasarımı.Teşekkürleeer Birtanesin.

Bu kitapta aradığınız her şey var. wtf notlar,genç notlar,ilginç bilgiler,kitaplardan alıntılar,dizi/film replikleri,ünlü sözleri,bilinmeyenler ve daha birçok yazı sizi bekliyor.

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Keşfedilmeyi hakeden kitapların yazarlarıyla yapılmış sohbetler. Röportaj yapmak isteyenler mesaj atabilir.

Havuzun kenarına dikilmiş Yağızın yüzüşünü izliyordum. Havuzun nefes almak için çıktığında vücudundaki su damlacıkları dikkatimi çekti. O neydi bee. Ayağımın sağ tarafa kaymasıyla ağzımdan bir inilti koptu. Havuza doğru yol alırken, kendimi 2 metrelik havuzun derinliğinde bulmuştum. Ayağım burkulduğu için yüzemiyordum. Ellerimle çırpınmaya başladığımda tanıdık güçlü eller belimi kavradığında beni tuttuğu gibi havuzun dışına çıkardı. Hızlı hızlı nefesler aldığımda anlını anlıma dayadı. O da hızlı hızlı nefes alıyordu. Neden bu kadar korkmuştu ki? ''Bir daha sakın böyle bir şey yapma'' dediğinde şaşırmıştım. Ne yaptım ki şimdi? ''Ne yaptım ki? '' dediğimde elimi tutup kalbine koydu. Çok hızlı atıyordu. Hızlı hızlı nefes almaya devam ettiğinde konuşmaya başladı. ''Beni nasıl kendine bu kadar bağlaya bildin bilmiyorum ama sensizken nefes alamıyorum. Doğruyu söylemek gerekirse hayatta sadece bir şeyden korkuyorum'' dediğinde gözlerimi sıkıca yumdum. ''Neyden korkuyorsun? '' dediğimde elleri yanaklarımda yerini almıştı. ''Seni kaybetmekten.. ''

Hayatımda yaptığım en büyük yanlışın Hayatımdaki en güzel şey olabileceğini kim bilirdi ki ?

Aşk, yepyeni kalabilen, eski bir masaldır... Güzel olan her zaman iyi değildir, ama iyi olan her zaman güzeldir... Kiminle yaşarsan yaşa, kalbindekiyle yaşlanırsın... Belki dünyanın en güzel şeyi değilsin ama, Dünyamın en güzel şeyisin... Değer verince yükselen gönlünüz olsun, götünüz değil... Çünkü benim neyim varsa, hepsi sensin... Kalbin seni sevmeyeni yaşatsın, ben seninle ölmeye razıyken... Yaz gününde kaldı aşk ve mevsimimiz kış artık... Benim aşkımın süresi uzunca sürenlerden. Sen ayak durduramadınya, neyse gücenmem ben... Bütün yollar sana çıkıyor, sen yoluma çıkmıyosun.. Bir kez kaçar ucurtması, sonra gökyüzüne küser insan... Nasıl gittiklerini görmeyelim diye vardır belkide göz kapaklarını... Takvimin en güzel yaprağıydı seni gördüğüm gün... Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı... Değil yıldız, gökyüzünde kaysa: nasipte yoksa nafile azizim...

#fantasy #1 09.05.2018 Fantastik #2 20.12.2017 Şimdi, kitabın kapağını kaldırıyorum. "Anne, bunun gerçek olduğuna inanmıyorsun değil mi?" Gülümsüyorum. "Gerçek hayat, bu kitabın bir cümlesini bile yansıtmıyor. Okul, böyle şeylere izin vermiyor." "Gerçekten hikayeyi duymak istemiyor musun?" Üzgünce yüzüme bakıyor. "Derin Soykan. O gerçekse neden dünyaya bir ders vermiyor? Etraf çok tehlikeli." "Belki, çok uzak bir yerde sesini duymuştur. Belki, yarın yatağının üstünde bir ok ve yay bulursun." Bu onu gülümsetiyor. "Belki kurtadamlar bu dolunayda benim için savaşırlar." "Vampirler senin için bir şişe kan bile saklayabilirler." "Avcılar, bir gün benim ismimi de duvarlarına yazacaklar ve..." "Hey, devamında ne olacağını bilmiyorsun." "Peki, sen onun hikayesini nereden biliyorsun?" Oğlumun merakla bakan gözlerine baktım. "Çünkü, Tanrı korkuyla kaplıyken, Derin'in nasıl gülümsediğini, o zaman var olan her canlı hissetti. Kalplerinin en karanlık yerlerinde." "Yani, tüm bunlar gerçek mi? "Neden okuyup sen karar vermiyorsun?" Sayfayı çevirdim ve bir insanı daha bu büyülü gerçekliğe sürükledim. Bitirdiğinde o da anlayacaktı ki, bu hikaye tamamen gerçek. Ve o hala dışarıda. Dünyası için dolunayda koşuyor, savaşıyor ve hükmediyor.