DRAMAT BRONOWICKI Chata pod bronxem, około 100m², 12 stołów z zielonymi i białymi obrusami, wódka Ogiñski, Carlo Rossi (jebać je, jest na każdych imprezach, no ilez to można) , jedzenie wegetariańskie jak i zarówno niewegetariańskie. Za ogrodzeniem plac zabaw z niedopalonym ogniskiem Jarząca się lampa opętana przez szatana na zewnątrz Lustro wewnątrz, wszyscy się bawią DJ wszystkim przeszkadza Woda z cytryną i sok pomarańczowy. Barszcz czerwony, taki jaki lubi Agata Na suficie kasetony szrarawe Nowi ludzie, super zabawa Godzina 23.00 zabawa się rozkręca

Nic nie może być zwyczajne, gdy znajdujesz się w szkole dla artystów, w liceum plastycznym z internatem, a Twoimi kolegami i koleżankami z klasy są najsłynniejsi twórcy ostatnich dwóch wieków, zaś uczą cię dawni mistrzowie. Nic nie może być spokojne, gdy dzielisz pokój ze zbuntowanymi uczennicami takimi jak Frida Kahlo czy Yayoi Kusama, dziwakami z pierwszej klasy typu Williama Turnera lub Vincenta van Gogha, a może nawet Claudem Monetem i jego paczką znajomych dumnie nazywających się impresjonistami. Możliwe, że będziesz musiał znosić trudny charakter Pabla Picassa, outsidera Edgara Degasa, który w tajemnicy jest fanem baletu, czy nawet dramatyczne tyrady i urojenia Salvadora Dalego. Nic nie może być proste, gdy dyrektor to wiecznie bujający w obłokach Leonardo da Vinci, którego nie może znieść Michał Anioł Buonarotti, przypadkiem zajmujący stanowisko wicedyrektora, zaś lekcje prowadzą takie indywidualności jak walczący z nałogami Caravaggio, zubożały i narcystyczny Rembrandt lub przerażający Hieronim Bosch. Jednak w momencie, kiedy mistrz da Vinci znienacka znika, nikt nie ma pojęcia, co zrobić, wśród nauczycieli szerzą się spiski, a wśród uczniów dadaizm, surrealizm, komunizm i inne ideologie przyprawiające profesora Buonarottiego o zawał serca, okazuje się, że codzienność w Domu Barw do tej pory była prawdziwą sielanką. DISCLAIMER: opowiadanie nie ma służyć celom edukacyjnym. owszem, znajdziecie tam nawiązania do prawdziwych żywotów artystów, jak i wiele easter eggów, ale nie doszukujcie się tam niczego naukowego. to po prosty kreatywne wyładowanie osoby spędzającej lata nad nauką historii sztuki. po prostu fanfiction - bo nie da się ukryć, że jestem fanką każdego z opisanych artystów. [okładka - kto inny, jak nie @justi5643?]

Bóg jest chyba przeciwko homo. Jak zareagowałby na wieść, iż Jezus przeszedł na tęczową stronę mocy? Opowiadanie powstało dla żartu, proszę o dystans do wszystkiego, co się tam znajdzie. Nie mam na celu obrażać niczyich uczuć religijnych. Tylko trochę. Wszystkie błędy są celowe. Tytuł baj @Ayatourking 5. w humorze, pozdrawiam XD

JUŻ W KSIĘGARNIACH! Mam na imię Tessa i, odkąd pamiętam, prowadzę podwójne życie. Jestem kelnerką za dnia, za to nocami zamieniam się w żądną krwi łowczynię demonów. Dlaczego to robię? Och, nie zrozumcie mnie źle, przecież nie wybrałam takiego zajęcia, ponieważ jest ekscytujące i bezpieczne, pieniądze też nie grały tutaj żadnej roli, nikt mi w końcu za to nie płaci. Tropię i zabijam wyłącznie dlatego, że posiadam nad nimi niespotykaną przewagę: w połowie jestem jedną z nich... Ile osób potrzeba do rozpętania Apokalipsy? Co powiecie na: Tess - cierpiącą na fasmofobię łowczynię istot nadprzyrodzonych, Kiliana - tajemniczego nieznajomego z zamiłowaniem do słodyczy, Remiela - irytującego medium z zapędem do nekromancji, Gabriela - egzorcystę, proboszcza, spowiednika i żartownisia w jednym, oraz Leonardo - eksperta od ziół. Dream Team. Świat nie ma się czego obawiać. Ludzkość z pewnością zostanie ocalona! To jest URBAN FANTASY - niestety nie ma na Watt takiej podkategorii. Uprzedzam: Czasem może przyprawić o szybsze bicie serca! #01 - Paranormalne - 14/06/2016 #02 - Paranormalne - 29/05/2016 #03 - Paranormalne - 21/05/2016 - Zdobywca nagrody The Wattys 2016 w kategorii LEKKIE PIÓRO. - Zdobywca "Wattpadowego Oscara 2016" w kategorii Najlepsza Książka Paranormalna. - Perła Polskiego Wattpada. - Zdobywca Ailes Award w kategorii "Czwarty do brydża", "Dwie połówki pomarańczy" oraz "Szósty zmysł". - Pierwsze miejsce w kwietniowym Plebiscycie WPP - Perełka Wattpada 2017

Od kiedy sięgam pamięcią nie potrafiłam dostosować się do żadnej grupy rówieśniczej. Zawsze siedziałam gdzieś od nich z dala. Pewnie uważasz, że byłam nudna? Być może, ale innej siebie nie znałam. Do czasu... Teraz wiem, kim naprawdę byłam - duszą zagubioną w rzeczywistości. Tak określiła mnie kiedyś moja jedyna przyjaciółka. Wiesz, to ona mnie namówiła, abym przekazała ci ten pamiętnik. Zawsze była ciekawa, czy i ty tak o mnie pomyślisz. ______________________________ Opowieść oparta na faktach. Poruszająca trudne tematy i skłaniająca do refleksji. Copyright ©2016 by Paulinellina. All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody autorki żaden fragment niniejszego utworu nie może być reprodukowany ani przesyłany za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. Niniejsze zastrzeżenie obejmuje także fotokopiowanie oraz przechowywanie w systemach gromadzenia i odtwarzania informacji. Niniejsza powieść stanowi wytwór wyobraźni, a wszelkie podobieństwo do osób żyjących lub zmarłych, wydarzeń i miejsc jest całkowicie przypadkowe.

[Tu wstaw ciekawy opis] ✇ Grindylow poprawiła wstęp, nad resztą będziemy myśleć trochę później. ✇ Opko pisane ponad pięć lat temu, bądźcie wyrozumiali. ✇ Szczura na okładce sponsoruje Banksy. ✇ Część bohaterów zachowuje się, jakby dopiero wyczołgała się z rynsztoka. No cóż, nie będę kłamać, że tak nie było. Opko wyróżnienie zostało dość często, ale nie chcę Was zanudzać.

Rok 2024. Zostaje znalezione ciało młodej kobiety - laureatki nagrody przyznawanej przez Międzynarodowy Instytut Badań. Kobieta, o której nikt wcześniej nie miał pojęcia, z dnia na dzień staje się sensacją gazet całego świata, gdyż, zdaniem wielu, niesłusznie otrzymała tak prestiżowe odnaczenie. Fale spekulacji oraz próby ustalenia przyczyn śmierci wywołują powszechne zainteresowanie zmarłą panią naukowiec. Powstaje tysiące plotek i artykułów w gazetach, ale tylko jeden dziennikarz wie, że żadne z tych informacji nie są nawet w połowie prawdziwe. Mężczyzna postanawia stworzyć własny reportaż, aby ustalić, kto stoi za śmiercią kobiety. Czy odkryje jakie znaczenie miał w tym wszystkim wiersz znaleziony w ręce młodej badaczki oraz tajemniczy tatuaż z symbolem liczby π na jej szyi? Copyright ©2015 by Paulinellina. All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody autorki żaden fragment niniejszego utworu nie może być reprodukowany ani przesyłany za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. Niniejsze zastrzeżenie obejmuje także fotokopiowanie oraz przechowywanie w systemach gromadzenia i odtwarzania informacji. _________________________________________ Zdjęcie z okładki/ photo used for book's cover © was found on Pinterest Niniejsza powieść stanowi wytwór wyobraźni, a wszelkie podobieństwo do osób żyjących lub zmarłych, wydarzeń i miejsc jest całkowicie przypadkowe.

Od kilku miesięcy wrze w Londyńskich mediach. Londyn doczekał się swoich wybawców. Od jakiegoś czasu jednak ludzie należący do terroryzującego kraj -oraz przede wszystkim stolicę - gangu są skutecznie hamowani przez cztery zamaskowane osoby, których tożsamości nikt nie zna; działają w cieniu, ale już niejednokrotnie ratowali życie. Kiedy Jessica pierwszy raz o tym usłyszała, miała to tylko za głupie medialne plotki. Do momentu aż sama nie przyjechała do Londynu. Miasto nękane przez terrorystów, ale bronione przez Shadows - czterech zamaskowanych bohaterów, których wszyscy uwielbiają. Brzmi niedorzecznie? Dla Jessicy to ledwie wierzchołek góry lodowej i początek wędrówki po tej stronie świata, o której istnieniu nawet nie odważyła się śnić. Wszystko zaczyna się od czwórki nieznajomych, którzy wprowadzają się do Hotelu Wolf - miejscu gdzie mieszka. Naszyjnik, będący jej prezentem urodzinowym, okazuje się kluczem do mrocznych tajemnic przeszłości. Na dodatek ktoś jest gotów zrobić wszystko, aby dostać dziewczynę w swoje ręce, a ją samą coraz więcej łączy właśnie z Shadows. UWAGA: opowiadanie pokazuje, jak bardzo można nie umieć pisać. *** Niech nikt nie wie 2015 © *** #26 w fantasy *-* [ 12.03.16] #15 w fantasy o.o :o [15.03.16] #05 w fantasy ( nadal w to nie wierzę... Ale dziękuję ;* ) [24.03.16] #03 w fantasy ... [16.04.16] #01 w fantastyce! OMG... A ja się cieszyłam jak była #41 :') [ 25.04 ] Dziękuję! <3 ;3 Całe opowiadanie było dla mnie niesamowitą przygodą, która bez Was nie miałaby miejsca!

Nikt jej nie widział. Chociaż każdy ją zna. Nazywają ją Nieznana, a oto jej historia... ~~~ I - ,,Nieznana" II - ,,Niepokonana" III - ,,Nieustraszona" #1 w fantasy przez jakiś czas 😉 ~~~ Pojawia się przemoc! ~~~ Data opublikowania- czerwiec 2016 Data zakończenia- luty 2017 "Nieznana" została napisana przez piętnastoletnią dziewczynę, która nie miała pojęcia co robiła, chciała się pobawić słowem, dać upust kreatywności. Ta opowieść nie jest napisana przy użyciu wykwintnego języka, ma zapewne wiele błędów wszelkiego rodzaju. Nie zamierzam jednak jej zmieniać z czysto sentymentalnych względów. Hej! Jeśli ci się podoba taka jaka jest, to super! Jeśli nie? Też spoko! Zachęcam do zaglądnięcia na mój profil, tam znajdziecie opowiadania napisane lepszym stylem i z mniejszą liczbą błędów. ~~~ Okładka - Wiktoria Belke

Powieść o miłości, nazistach i rozpadzie struktur ego. Dlaczego? Może dlatego że coś w realnym życiu przyciąga do mnie nazistów, co nie jest dla mnie powodem do radości. Może dla tego że mam ostro nasrane w głowie. Może dlatego że budzisz się z transu bo twoje struktury ego ulegają rozpadowi. Powieść jest bez sensu (jak matura z matmy) ale jak ci się nudzi to przeczytaj a twoje struktury ego rozpierdolołą się na małe kawałeczki, poleca Barbara Santana.