Gizem/Gerilim #1 Yirminci yaş gününün sabahında, ardında hiçbir iz bırakmadan kaybolan bir genç kız, Azra... Onu bulmayı giderek takıntı haline getiren, polis teşkilatının gördüğü en yetenekli komiserlerinden Atakan... İlk anda basit bir kayıp vakası olarak kayıtlara geçen olayın ardında, tarihin en karanlık sırlarından birine açılan kapının olması mümkün mü? Günümüz İstanbul'unda başlayan olayların uzandığı yerler, genç komiserin bu kapıyı aralamasına yetecek mi?

Sevilen ve Beğenilen fakat bazı aksilikler nedeni ile silinen kitabımız Yine ve Yeniden bizlerle.. Bir Nünü ve Hamza klâsiği ♥ Asabi polisimiz ve Çılgın karakteri ile kiminizi Otobüste , kiminizi Gece yorganın altında güldüren Kızımız... Çekişmeli başlayan bir Aşk ♡ karşılık bulacak mı ? kağıt üzerinde olan bu evlilik hikâyesinde acaba duygularda kağıt üzerinde kalabilecek mi ? Aşkın gücü Asabiyeti yenebilecek mi ? Ne çok soru var değil mi ? ( ışte bir soru daha ) kocam ile ilk mutfak alışverişine çıkışımızdı. Ama yine evren benden yana olmadı. Yahu bende biliyorum kocam yahuşuhlu , Ama yenecek türden değil. Neden etraftaki bayanlar kocama yiyecek gibi bakıyor ki ? "Nilüfer kolumu koparmayamı niyetlisin" " Sana ne , kol benim kocamın kolu sana mı soracağım " Gözlerim ,hala bize yandan yandan bakan sarı çiyandaydı. Asabi kocam yine birşeyler söylüyordu ama ona dikkatimi veremiyordum. Hoş gerci versem de birşey değişmeyecek , bir konu bulup tekrar tartışacaktık. Doğrusu kavga etmeyi ve tartışmayı çok seven bir Kocam var. sahteydi belki formaliteydi ama olsundu ! köşedeki esmer kız yine gözlerini üzerimize dikince, tırnaklarım ister istemez Hamzanın koluna saldırıya geçmişti. kocamı şöyle bir süzdüm. suç biraz da ondaydı yani... " O saçlar bir daha yapılmayacak " " Efendim ?" " Yok birşey, Sabah uyandığında aynaya bakınca anlarsın !" Tabiki de kocamın o güzelim saçlarını kesecektim.! Çantamdan çıkardığım kalp şeklinde olan pembe post-it'e ' EVLİYİM ' yazıp , Hamza farketmeden sırtına yapıştırdım. Çünkü o Artık evliydi...

Gökyüzünü düşle, Tek bir tonu atlamadan, Bir maviye esir kalmadan. Kalbinizden hissedemediğiniz , duyamadığınız, Farkedemediğiniz, HERŞEY! İYİ OKUMALAR...

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"

Herkesin hayatta en az bir amacı vardır. Benim amacım iyi bir hemşire olabilmek... ve yöntemim gülümsemek... Herkesin aksine gülümsemekten bir an bile vazgeçmeyecek bir hemşire olacaktım. Hastalarıma gülümseyerek iyi gelecektim. Tek amacım buydu. Tabi ilk staj deneyimimi onkoloji de yapmak planlarım dahilinde yoktu. Hele Onur gibi bir hastam olacağını hiç düşünmemiştim. Onur... zorlu bir hastaydı. İletişime kapalı, kimseyi umursamayan, konuştuğunda insanı terslemekten çekinmeyecek biriydi. İnsanı kolayca kırabilecek ve bunu düzeltmek için gram uğraşmayacak biriydi. Tüm bunlara dayanabilirdim ama ölümü kabullenmiş olması... bunu aşmakta zorlanıyordum. Herkesin hikayesi iyi bitmek zorunda değildi ama Onur'unki iyi bitmeliydi. O bunu hak ediyordu... (Sevdim isimli hikayemin kurgusu üzerinde biraz oynayacağım. Ve yeni ismi olan Seni Bana Getirdi olarak yayımlayacağım.) Not; Kapak için Sinem_Ekin isimli okuyucuma çok teşekkür ederiiim <3<3 (Kapak gönderirseniz seve seve kullanırııım ^^ )

Sadece düşünün. Aptal bir psikopata aşıksınız. Peşinizde ise sizi delirtmeye niyetli bir seri katil var?