» zodiaki z chłopakami z niemieckiego klubu borussia dortmund « okładka » Patronuska • 20.02.2017 - 02.09.2017 •

"Na jakiś sposób zawsze będę go kochać. Tej pierwszej miłości nie zapomina się nigdy. Nieważne jaka bolesna by nie była." *** Ona- młoda, piękna Hiszpanka z domieszką krwi Izraelskiej. Trudny charakter. On- przystojny, młody Hiszpan dla którego od dziecka piłka była największą pasją. Poznali się kiedy przyjechała z Buenos Aires do Barcelony. Szybko się zaprzyjaźnili. Mijały dni, tygodnie, miesiące, lata- ich przyjaźń była nierozerwalna aż do momentu kiedy jej rodzice się rozstali, a jego kariera ruszyła z kopyta. Dziewczyna się załamała, a chłopak oddał się pasji zapominając o swojej pięknej przyjaciółce. *** Co się stanie kiedy ona wróci do domu? Czy los znowu zechce postawić go na jej drodze? ***

"Jeden niewłaściwy ruch, niewłaściwe słowo, niewłaściwa decyzja i po mnie. Totalny zakaz wyróżniania się wydany przez wciąż zbyt nerwowe myśli. Ciąg przyczynowo-skutkowy. Przykładowo zapomnę nowego nazwiska. Zaczną węszyć mimo tłumaczeń. Męczona kolejnymi pytaniami zaplączę się w kłamstwach, a oni będą szukać dalej. Zdemaskują mnie. Zdemaskują nas wszystkich. Może trzeba będzie uciekać. A może będzie za późno." *** ~okładka by me~ UWAGA! Pierwsze 5 rozdziałów pisałam w latach 2013/2014, więc nie zrażajcie się niskim poziomem, później jest chyba trochę lepiej ;) Jest to moje pierwsze opowiadanie publikowane na Wattpadzie, więc proszę o wyrozumiałość ;) Mam nadzieję, że się spodoba :) O, no i jeszcze żeby nie było - prolog nie zdradza absolutnie nic. Ta historia jest zupełnie inna niż pozostałe. Enjoy ❤

Zwykła dziewczyna z Polski za sprawą swoich przyjaciół Łukasza Piszczka i jego żony Ewy, ucieka z Polski przed brutalnym ojcem. Wyjeżdża z nimi do Niemiec. Tam poznaje cały team Borussi Dortmund i zaprzyjaźnia się z chłopakami, a szczególnie z jednym... Cała drużyna staje się dla niej drugą, wielką rodziną. Najwyższe notowania: #27 w Opowiadanie (21.02.2016) #22 w Opowiadanie (24.01.2016) Zwiastun: https://www.youtube.com/watch?v=NekhUKh6GkE

Ja: a gdybym tobie wybierała imię, to nazywałbyś się Uwagatoidiota Ja: Żeby wszyscy trzymali bezpieczną odległość Ja: A na drugie imię miałbyś Śmierdziel Ja: Żeby każdy miał odświeżacz powietrza, na wypadek, gdyby miał się z tobą spotkać *** Historia przyjaźni, która tak naprawdę nie powinna mieć miejsca.

- Ty naprawdę myślałaś, że nigdy się nie dowiem? Że nie wiem co się dzieje? Że jestem aż tak ślepy? Myślałem, że jesteś inna. Inna niż wszyscy, wyjątkowa. Ale myliłem się. Zawiodłem się na Tobie, Gi. - Ja po prostu... Nie chciałam... - Nie pogrążaj się, to nie ma sensu. - Złożył na moim poliku "ostatni" pocałunek, odwrócił się i odszedł. Tak po prostu. × Opowiadanie nie jest tłumaczeniem. ×