İçimde kalan hep birşeyler olacak

atalay demirci siirlerini burda bulabilirsiniz.

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum

'Güçlünün daha güçlü olduğu, fakirin daha fakir olduğu çağdan sesleniyorum. Hoşunuza gitmedi mi? O zaman televizyonu açın. Bakın, orada her şey günlük güneşlik.' 80 kuşağından sıradan bir genç... Öykü Tan... Üniversiteden sonra ışıltılı bir yaşam hayal ederken; özel iş yerlerinden kapı dışarı edilmek, her atama döneminde boşu boşuna beklemek gibi rutin bir hayatı vardır. Evrene verdiği mesajlar bir sabah geri döner ve tüm hayatı değişir. Yetişkin kafasında lise sıralarına dönmüş bir ergen olarak farklı bir paralel evrende yeni nesile adapte olmaya çalışır. 'Biliyor musunuz, o günlere geri dönmek isterdim. Toplumsal ayrışmanın bu boyutlarda olmadığı döneme... Canlı bombaların, savaşların, karışıklıkların bu kadar yaygın olmadığı döneme... Tecavüzün bu kadar meşrulaşmadığı döneme... Ve kesinlikle müziğin daha iyi olduğu döneme!' Ruhumu satsam geçinebilir miydim acaba?

Ask mi aptallik mi , sevmek mi sarhosluk mu ? Hangisi adini sen koy .... Bana nasıl kıydınız

Hayatı boyunca sevdiği erkeğe sahip olmak isteyen bir kadın.Fakat bakın bakalım sevdiği erkekle ne sebepten dolayı ayrılmaya karar veriyorlar?? :D

Bugün benim doğum günüm. Yıllardır bu anı bekliyorum. 18 olunca şunu yapıcam bunu yapıcam diye hayaller kuruyordum. Sonuçta reşit oluyorum dimi? Anneme böyle söyleyince o iğrenç espirisini yapmadan duramıyor " Reşit olma kızım Ahmet ol!" Gerçekten mi anne? Yapma bana bunu. Bazen hastanede karıştığımı düşünmeden etmiyorum da değil! Bu akşam Batuhan ve Arzu (en yakın arkadaşlarım ) ile her zamanki mekanımıza gidip doyasıya eğlenmeyi planlıyorduk. Ta ki biricik dostum Batuhan'ın şehir dışına çıkmak zorunda olduğunu öğrenene kadar. 18.yaş günüm de Avrupa'da yaşıyor olsaydım özgür ve kimseye hesap vermek zorunda olmayan bir birey olabilirdim. Ama burası Türkiye. Kısacası kendi ayaklarımın üzerinde durana kadar anneme ve Serra teyzeme hesap vermek zorundayım.Batuhan yanımda olmadığı sürece asla akşam dışarı çıkamam. Bu yüzden planlarımız suya düştü. Her neyse...

Kimse bana ezik diyemez!!

Giriş ~ Öncelikle herkese merhabalar.Daha önce böyle bir işe girişmek aklımın ucundan bile geçmemişti.Fakat canımdan çok sevip değer verdiğim birisiyle karşılaşıncaya kadar ...Evet bu birisi Aşk`tı.Aşk o kadar esrarengiz , o kadar gizemli ki bana yazmayı gerektirdi.Hiç böylesine bir duyguya kapılmamıştım . Ve şimdi de oturdum boş , bembeyaz bir sayfanın başına ... Bu bembeyaz sayfayı Aşk`la kirletmek istiyorum.Ondan hep aşk olarak bahsedeceğim . NOT : Anlatılanların hepsi kendi talihsizliklerim , kendi pişmanlıklarım , kendi yaşamım ... Kuċѧҡ Ԁoʟusu sєνɢıʟєя ... Gözüňüzє ҡuννєţ ;) ∆∆∆ Bundan tam olarak 2 yıl önce , 23 Eylül gününde Aşk`ı gördüm. Evet , sadece gördüm ve bir iki kelimesini duydum . Ben ona bakıyorum o da bana bakıyor .Yani tam olarak kesiştik . :) Ama sadece bu kadar .Ben evime , o evine . Bu kadarla bitsin mi ? Yok , hayır . Bitmesin . Evdeyim. Mutluyum. Hiç olmadığı kadar . E tabi göze çarpar bu mutluluk . Sordular :`Ne oldu sana böyle ?` Evet , ne oldu bana?