BEBEĞİN BEŞİĞİ ÇAMDAN, Kadın kanlı elleri ile bebeğinin başını okşuyordu. YUVARLANDI DÜŞTÜ DAMDAN, Öksürmesiyle ağzına dolan kanı yere tükürdü. BEYBABASI GELİR ŞAMDAN, Gözlerinden yaş akarken, hareketsizce duran bebeğini bir kere daha sıkıca göğsüne bastırdı. NENNİ NENNİ, NENNİ NENNİ, NENNİ NENNİ, NENNİ BEBEK OY... Son nefesini içine çektiğini biliyordu kadın ve bu son nefesin bebeğine ait olan koku olmasını istedi. Acı ile daha bebeğinin sesini bir kerecik dahi duyamadan gözlerini yavaşça yumdu. O sırada bir şey olmuştu. Ölü doğan bebek birden bire ağlamaya başlamıştı. Hem geç kalınmış hem de erken olmuş bir ağlamaydı bu. Annesi ölmüştü, babası gelememişti, başlarında duran katil daha gitmemişti... 3 eylül 2017 saat 20:33

Hafızasını kaybetmesinin getirdiği o hazin ve keskin acı, yitirmesine sebep olmuş birer birer, geride kalan nadide anılarını. Kaza mıdır onu bu hale getiren yoksa genetik bir hastalık mı? Kayıp olan günlük sayfaları, hatıraları mı? Boş bir odada, boş bir zihinle, bomboş yıllar akıp geçti, sükunetle. Kavrulan ruhlar, geçmişin serin sularındaki bilinmezliğe kulaç attı. Bilinçler kapandı, ruhlar uzaklaştı. Yalnızca o anda rahatladı. Gün be gün unutmak, deliliğe gebe bıraktı. Ya da delilik anılarını ondan söküp aldı. Çözüm yolu ise ilaçlarda arandı. Şimdi unutmayacak mıydı, tekrar hatırlayacak mı? Delilik ondan vazgeçecek miydi, kendisi kendisinden kopacak mı? "Hayatın anılarımı benden alırken maruz bıraktığı tamahkarlığın içinde boğulurken ben, sen yalnızca izleyensin." Bir şizofrenin günlüğü... *** Gizem / Gerilim içinde #182 03.08.2017 Kapak için @angrymermaid'e çok teşekkür ederim💓

Bir insan ölür bir insan doğardı. Düzen buydu. Ama bir gün düzen bozuldu. Ölmemesi gereken bir bebek ölmüş ve yerine başka bir bebek doğmuştu. İşte o gün; Gölgenin hayatı bitmiş, Vahşet'in hayatı başlamıştı... ... 28/04/2017