Bazen bir şeyleri gerçekten görebilmek için ambalajın altındakini ya da belki ötesindekini görmek gerekir. Zaten en güzel şeyler hep en garip ambalajlarla gelmez mi önümüze? *Önemli Not*: Bu hikaye, üç kısa hikayeden oluşmasını planladığım Bilimkurgu Kulübü Üçlemesinin ilk hikayesi. Bilimkurgu kulübünün ne olduğunu hikaye ilerledikçe size açıklamaya çalışacağım. Hikayelerin hiçbiri fantastik veya bilim-kurgu türünde değil ama karakterler bu türlerin sıkı hayranları olduğu için bu alanlarda bol bol referans vermeyi planlıyorum. Bu hikayede popüler dizi ve serilerden bahsedeceğim için göndermelerin çoğunu yakalarsınız. Umarım seversiniz. Keyifli okumalar :)

"Yalnızlık tek bir kelime söylenişi ne kadar kolay.Halbuki yaşanması o kadar zordur ki."

" Sen, sen duygusuz adamın tekisin görmedin mi ölüyordum ben ölüyordum. " Sinirlerimi kontrol etmeye çalışarak, ondan cevap beklemeye başladım. Onun sadece tekrar omuz silkmesini izledim. " Ama ölmedin. " Bir insan nasıl bu kadar umursamaz olabilirdi. Bir insanın hiç mi duygusu olmazdı.

Seni Asla bırakmam diyen kaç kişi yanında ?