Beni duvarla kendi arasına alınca gözlerim fal taşı gibi açıldı.Kalbim ağzımda atıyordu."Ne yapıyorsun Onur abi bıraksana beni.Delirdin mi sen?"Ne olmuştu bu adama böyle? "Hay abini si- seveyim.Delirdim evet,sen delirttin beni.Seni çok seviyorum Azra ben istersen şimdi bağır çağır bana sen beni nasıl sevdin ben senin kardeşin gibiyim de.İster hiç bir şey demeden git ama şunu unutma ben her zaman seni seviyor olacağım,nereye gidersen git arkanda seni koruyor olacağım.Tıpkı küçüklüğündeki gibi her zaman yanında olacağım.Hatırlıyor musun her saklambaç oynadığımızda ben seni yanıma alır saklardım ben kendime söz vermiştim hiç bir zaman seni yanımdan ayırmayacağım hep koruyup kollayacağım diye." Söyledikleriyle gözüm dolmuştu.Benden cevap beklermiş gibi bana bakıyordu.Daha fazla vakit kaybetmeden kollarımı boynuna doladım.Daha ne isterdim ki seviyordu işte beni.

Annem bizi terk ettiğinde, Babam yıkılmıştı. Benim ise düşündüğüm tek şey, köyümüzdeki ağaçtı... O ağaç, sevgililerin sıkça gittiği ve "Kalplerin birleştiği kök" adı verilen ağaçtı. Annem ve babam o ağaca hiç gitmedikleri için böyle büyük kavgalar ediyor zannediyordum. Asıl problem, Statüydü, liderlikti... "Sahip olduğun gücü, başkalarının üstünde kullanmanın verdiği duyguyu hissetmek..." demişti babam. "Dünyada böylesine haz veren başka bir şey yok" Şimdi babamın seçimleri beni yıkıma götürüyorken... Onunla karşılaştım... Jeon Jungkook'la. Bu karşılaşma, ister sıradan bir tanışma olsun ister ciddi bir karşılaşma. Ne olursa olsun el ele verdiğimizde karşımızda duran büyük güce karşı vereceğimiz savaş hiç bir şekilde değişmeyecek. Choiirem

"Tehlikeli sulardasın Ji Sun. Yüzmeyi bilmediğin sularda." Boynuna dudaklarımı bastırıp başımı kaldırdım. "O zaman bana yüzmeyi öğret Jeon." Kalbimi unutturacak şekilde güldü. "Öğreteceğim." ©kookiloji | 2019, Temmuz

Bulgaristan'ın küçük bir kasabasında yaşayan ve enerjisi hiç bir zaman bitmeyen bir Kız.. Kayseriden Bulgaristan'a ailesi istediği için gelmiş sıkıntılı bir Adam.. Alışamıyordu Fırat yaşadığı yere o buraların adamı değildi, ama bilmediği birşey vardı ki karşısında buranın kızı Gül vardı. Ona buranın herşeyini sevdirecek hatta hayran bıraktıracaktı. Fıratı bu kasabanın müptelası yapacaktıı!..

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

"Seviyorum lan!" Kükreyişi kaldırımlarda değil, kalbimde yankılandı sanki. İçim titredi, beynim sarsıldı ama yinede yerime mıhlanmış gibi hissettim. "Var mı lan? Seviyorum. Suç mu?" dedi yağmurun altında ve bana iki adım yaklaştı. "Suç!" diye bağırarak karşılık verdim. "Ne zaman ya? Ne zaman değiştin sen? Ne zaman kabullendin, sindirdin de karşıma çıkıp böyle sözler edebiliyorsun?" Göğsüm hiddetle inip kalkıyor, yağmur sinirimi bozuyordu. "Suç Cihangir abi! Sen benim ağabeyim yaşındasın. Benim abim gibisin ya. Sen ne dediğinin farkında bile değilsin," diye bağırmayı sürdürdüm. Yüzüme yapışan saçlarımı öfkeyle savurdum ve yürümeye başladım. "Farkındayım." Kolumdan yakaladı ve beni hızla kendine çevirdi. "Lanet olsun ki farkındayım!" diye bağırdı. Hiddetle inip kalkan göğüs kafesine baktım. Diğer elini sertçe iki kez göğsüne vurdu "Ama gel de buraya anlat," dedi. Savurduğu yağmur damlalarıyla irkildim. "Seviyorum kızım seni." Başlangıç: 10.04.2020 Bitiş: 30.08.2020

Serin rüzgarda nefes almak istiyorum, Aşıklar gibi öpüşmek. Okyanusuna dalmak istiyorum. Söylesene, yağmur seninle mi yağıyor?

"Yanındayım miniğim..." "Yanımdasın gguk" Oppacı değilim hatta biasım jk bile değil ama daha çok okunduğunu düşündüm. Shipper ım. İlk kitabım hatam olursa kusura bakmayın 💕

"Biraz rahatla ve sana dokunmama izin ver." Diye fısıldadı. "Eğer yine de gitmek istersen, seni çözüp evine bırakacağım. Tamam mı?" © Tüm Hakları Saklıdır #1 fanfiction 19.10.2020 jeon jungkook 121019