Kemal Karaman kendi halinde bir mimardı. Aşık olacağını pek düşünmüyordu.Yıllar önce eşini şehit vermiş dul bir kadın olan Sezen Güler ile karşılaşana kadar bundan oldukça emindi. Onlar kalplerine düşen koru keşfedip birlikte biz olmayı başarabilecekler midir? *dildar: birinin gönlünü çalmış, sevgili İsimsiz Arzular adlı kitabımın yan kitabıdır. Bağımsız olarak okunabilir. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

Su gibiydi iki genç kız da. Öyle narin öyle güzellerdi. Birinin adı Zeynep'ti. Bakanlar gözlerini alamazlardı. Babasının en değerlisi, mücevheri, güneşiydi. Birde Mardin'in ağası vardı. Ömer Ağa. O bir şey isterse olurdu, kimse karşı gelemez gelmeye cüret bile edemezdi. Bütün aşiretlerin de Mardin'in de ağasıydı. Herkes bilirdi onun sözü sözdü. Adaleti kendisinden hep bir adım önde olan bir adamdı. ______________________________________________ "Berzan ağa vermezlerse kaçıracakmış seni hiç mi korkmuyorsun?" Kahkaha attı kardeş bildiği arkadaşının sözüne Zeynep. "Asla evlenmem onunla kaçırırsa da elbet yolunu bulur kaçarım kaçamazsam da canıma kıyarım yine de yar olmam ona." "Yine de bir düşünseydin babanın durumu zorda Paşaların oğlu o kurtarırdı sizi bu durumdan." "Sen delirdin mi Dilan asla evlenmem onunla dedim ya hem babam söz verdi okutacak beni. Değil Paşaların oğlu koskoca Mardin'in ağası Ömer Ağa bile gelse alamaz beni." Kararlılıkla konuştu genç kız kendinden çok emindi. İlerde çalıların arkasında biri daha vardı ama küçük kızın böbürlenerek konuşmasını kahkaha atmadan dinlemeye çalışan. Hele son sözlerini duyunca gözlerinde pırıltılar beliren. ---------------------------------- Diğerinin adı ise Dilan'dı. Korkusuz, cesur ve hep yüreğinin sesini dinleyen Dilan. Zeynep'ten daha zor bir davanın savaşını verecekti o. İki genç kız da Mardin'in ateşli topraklarında kendilerini bir anda hem var oluş mücadelisinin içinde bulacaklar hem de aşkın büyülü dünyasının içinde gururlarını kaybetmeden savaşı kazanmanın yollarını arayacaklardı.

+18 *Kitapta cinsel sahneler,alkol ve benzeri alışkanlıkları içeren bölümler vardır.Lütfen bunu bilip öyle okuyalım. Kendini yeni yeni var eden bir genç kız olan Nilay'ın annesinden görmediği sevginin eksikliğinin ve yaşadığı yoğun yalnızlığın etkisiyle lise öğretmeni Deniz'le yakınlaşmasıyla başlayan yasaklı,tutkulu,sırılsıklam ve bir körcesine yaşadığı aşkı ve bu aşk etrafında gelişen entrika ve olayları konu edinen,gerçek bir olaydan yola çıkarak kurgulanan hikayemde yer yer bir hikaye yer yer bir günlük okuyormuş hissini alacak, iki tarafında ağızından olanları dinleyecek ve öyle karar vereceksiniz. Kimi zaman çimlerde onlarla beraber uzanıp yıldızları izleyecek,kimi zaman kavgalarının bir tarafıymış gibi olayları yaşayacaksınız. *29 Haziran 2021 tarihinde yazılmaya başlanmıştır. ~ ~ ~ *17 Temmuz 2021 - #teenage'de birinci sırada *19 Temmuz 2021 - #teenager'de birinci sırada

"Ben sana ihanet etmedim, sen kendi ellerinle koydun beni o adamın koynuna! Ne çabuk unuttun?" Sert, kudretli bir erkek imajı olan Hakan'ın, 5 yıllık evliliği boyunca çocuğu olmamıştır. Doktora gitmesi sonrasında hiçbir şekilde çocuğu olamayacağını öğrenip kahrolur. Adeta bir afet olan karısı Serap'ın, eski kocasından olan kızı bir trafik kazasında ölmüştür. Daha önceden bir kızı olmuş olmasından dolayı insanlar Hakan'da sorun olduğu yönünde dedikodular yapmaya başlamıştır. O ise hem çocukluğundan beri hayalinde olan şeyi yani baba olmayı ister hem de kimsenin, onu konumlandırıldığı duruşun altında çürük bir herif yattığını düşünmesini ve itibarının kendince zedelenmesini istemez. Kafasındaki onu deli eden düşüncelerine karşılık bir türlü çözüm bulamayan Hakan, tek çare olarak en yakın arkadaşı olan, yakışıklılığıyla çevresindekileri alev alev eriten Murat'a karısıyla birlikte olmasını teklif eder. Serap ile Murat, tam yedi gece boyunca birlikte olacaklardır. Hakan'ın kendi elleriyle başka bir adamın koynuna yatırdığı karısı ile onu hamile bırakacak adam arasında işler planlandığından daha farklı ilerleyecektir.

Ben: kanat kanat kanat ya bi bak Civciv Sarısından : abi Miray abi kanat abi Ben: yoooo anam mı doğru seni ki abi diyim Civciv sarısından: hasbin Allah sabır sabır sabır kızım sen benim başıma bela mısın Ben: hıhı tatlı bela Civciv Sarısından: ya ne demezsin içi seni dışı beni Ben: öyle mi sarı civciv Hikaye argo küfür şiddet ve cinsell içerik barındırıyor.

"ben bi seni bildim bi seni gördüm zor olduğunu imkansız olduğunu bile bile bi seni" "sus Allah aşkına sus yapma bunu bana olmaz" "sussam ne değişicek dilim sussa kalbim susmuyor be yaban gülü" "yapma Karan olmaz beni aklımla kalbim arasında bırakma" "peki yine git ben bir on yıl daha beklerim bi ömür beklerim gelmiyceğini bile bile" Hikaye argo küfür şiddet ve cinsell içerik barındırıyor...

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Kısa kısa olan tatlış ayber hikayeleri...

"Tekrar söyle, Alvina." Yerimde rahatsızca kıpırdandım. Ağzımdan kaçırdığım için zaten pişmandım, tekrar edemezdim. Çok utanıyordum. "Ben... Bir şey demedim," dedim. Yiğit ısrarla üzerime geldi. "Söyledin, sen az önce bana çok özel bir şey söyledin, küçük kız." Onlar için sessizce bir kitap açıldı. Sayfaları rüzgârla savruldu, savruldu, savruldu. Her kelimesi kalemsiz yazılmış, sessiz satırların bulunduğu numarası on sekiz olan sayfa sessizce yerinden söküldü. Uçtu, uçtu, uçtu. Sonunda, damına kadar kırık dökük bir evin, kapısına sessizce paspas gibi serildi. Sessizliğin Pençesinde yaşayanların aşkı, hiçbir aşka benzemez. Bazen bir aslanın pençesindeymiş gibi saldırgan, bazen bir serçenin pençesindeymiş gibi naif... Her aşkın bir sesi varsa, onlarınki sessizlik üzerine kurulmuştu. Kelimler, birbirini sessizce anlayan insanlar için gereksiz bir ayrıntıdan ibaretti. Bu tablodan, harfler ve sesler silindi. YİĞİT ÖMER YALÇINKAYA & ALVİNA GÜNAY ? İlk yayınlanma tarihi | 12.Kasım.17 Saat | 21:23 Yazan | ELİSYA ROYAL