"Rotamı kaybettim anlıyor musun beni?. Ruhum oradan oraya sürükleniyor. Belirsizlikler içerisinde yeni bir dünya kurmaya çalışıyorum kendime. En ufak darbede un ufak olacağım anlıyor musun?." Acılar içinde kıvranıyordum. Hayır hayır bu fiziksel bir acı değildi. Tamamen ruhsal bir acıydı. Bir düzensizliğin üzerine kurulu olan hayatım uçurumun kenarında sallanıyordu. "Peki ya senin pusulan ben olsam?. Belki de senin ruhunun haritası benim kalbimdir. Bir kere kalbine sım sıkı sarılsam o zaman rotamız bir olur mu?." ♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡ İlave bölümleri, düzenlemede olan kurgusuyla benim ilk göz ağrım, göz yaşlarım, mutluluğum, çocukluğum ve nice tarif edemediğim hissime ev sahipliği yapan kitabıma hoş geldiniz. Düzenlenen bölümlerin basında '《♡》' sembolünü göreceksiniz. Kalbimde ki kıpırtıyı kalbinizde hissetmeniz dileğimle Sena Karahanlı. 🎠KİTAP, KURGU TAMAMEN ŞAHSIMA AITTIR. ÇALINMASI VE ALINTI YAPILMASI DURUMUNDA KARSI TARAFLA HUKUKSAL YOLLARLA GÖRÜŞECEĞİM. 🎠GENÇ KIZ EDEBİYATINDA #1 18.03.2018 #1 04.03.2018 #1 26.12.2017 #1 24.11.2017 #1 20.10.2017 KORKU'DA #2 08.08.2018 #9 03.08.2018 #8 04.08.2018 05.08.2018 06.08.2018

Highest Ranking: #1 in werewolf as of 10-12-15! "Please...don't do this." I whimpered as he took a step closer. He narrowed his black eyes, "Sorry not sorry." he sneered. I closed my eyes, praying this would be over soon. *********************** Celina Blood, she's shy, sweet, caring, but she's also stubborn and strong. She's a fun she-wolf who is hiding a terrible past. Hades Black, the arrogant Alpha who is disgusted by rogues. He's cruel and heartless, something his mate learns quickly. Along with something else that may just fully break her.

HERKES BAKSIN BİR :)

Sanki bir uçurumun dibindeyim.Düşünüyorum ve defalarca kendime şu soruyu soruyorum: Neden yaşıyoruz? Niçin yaşıyoruz? Ve en önemlisi de ne için yaşıyoruz? Aile,arkadaş,para,mutluluk,özgürlük, Saadet,iş,aşk.... Sizce bu saydıklarımdan hangisi? Evet ben koca bir hayalkırıklığıyım.Daha ne için yaşadığını bile bilemeyen ahmağın tekiyim.Acaba ayağım takılsa ve bu uçurumdan düşsem arkamdan gözyaşı döken insanlar olur muydu?diye düşünmeden edemiyorum.Bir boşluktayım ve bu boşlukta kendi çığlıklarımla boğuluyorum.Zaten bilinmezliklerim yüzünden insanlardan,ailemden,arkadaşlarımdan kaçmıyormuydum?Fiziksel olarak güçlü bir insanım fakat ruhsal olarak güçlü müyüm diye soracak olursanız eğer orasını bende hiç mi hiç bilmiyorum.Evet arkadaşlar ben ve benim her zaman kendime sorduğum ve hiçbir zaman yanıtını alamadığım sorularla dolu olan dünyama hoşgeldiniz...