Meyra, sinirle arkasını dönerken Hakan sırıtarak barın önündeki yüksek sandalyelerden birine oturdu ve kollarını tezgaha yasladı. Artık tanışma zamanının geldiği ortadaydı. "Hakan," dedi sadece. "Ne Hakan?" Hakan, gözlerini devirirken bu sefer kendisini sinirlendirmesine izin vermeyeceğini içinden tekrarlıyordu. "Hakan Arslan." Bardakları yerleştirdiği yuvarlak, siyah tepsiden bakışlarını alarak karşısında oturan adama baktı. "Meyra," dedi düz bir şekilde.

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Geçmişin karanlığından kurtulmak isteyen küçük bir kız çocuğuydum sadece. Aynaya her baktığımda gördüğüm kesikler, geceleri ortaya çıkan kabuslarımla birlikte geçmişimden bana kalan yegane emanetlerimdi. Kaçak sürdürmeye çalıştığım hayatımı bir çırpıda dağıtan bir çift yeşil gözün esiri olduğumda, geleceğe dair kurduğum hayallerim bir bir yıkılırken, beni etkisi altına alan bu gözlerin beni geçmişime teslim etmemesi için elimden geleni yapacaktım. Aramızda ne nefretler ne korkular geçecekti, ne yangınlar kavuracaktı yüreklerimizi... Aşk; yaşanmışlıklarımızın arasında filiz veren bir gonca olacaktı sadece... Öfkemizden, bazen de çaresizliğimizden arta kalan zamanda, bizi bizden koruyan sığınağımız, birbirimizle savaşmayı bıraktığımızda bizi bir arada tutan olacaktı...

Ne demişti Cem Adrian:"Umut, şimdi hiç görmeyen birine, Gökkuşağını anlatmak kadar zor ve imkansız." ve ben en zoru;umut edebilmeyi, seçmiştim.Bu bana her ne kadar acı çektirse de başarmaya çalışıyordum. Çünkü ihtiyacım olan tek şey buydu. Umudum olan mavi ,siyaha teslim olmuştu. (Lina Serter) Lina , umutsuz ve hayata dair inançları tükenmiş biriydi. Çaresizlik denizinde boğuluyordu ama kurtarılmayı dahi beklemiyordu.Kalbi büyük lakin hayatın güzelliklerini göremeyecek kadar umutsuz bir kızdı... Umut balonlarını gökyüzüne bırakmıştı ama havada uçabileceğini bile düşünmüyordu. Aslında o bir tutam umut biraz da renk görmek istiyordu... *** "Dinle." "Neyi?" dedim meraklı bir sesle. "Nefesimizin uyumlu dansını." *İlk Yayımlanma Tarihi :5 Nisan 2016 Hilal Ceran